Wij zijn Piet en Hennie Moes en wij geven Hulp Aan Buitenlandse Asiels. Vandaar de naam HABA.
Wat doen wij: We verzamelen spullen voor honden en katten in arme buitenlandse asiels. Deze hulp is in de trant van het verzamelen van goederen en voer zoals o.a
Hondendekens, halsbanden, lijnen, honden-en kattenmanden, hondenhuisjes, speeltjes, medicijnen, verbandmiddelen, brokken en snacks. En de benodigde dingen voor de vrijwilligers van de asiels.
Dit om de leefomstandigheden van de dieren en de werkomstandigheden van de vrijwilligers van de asiels te verbeteren.
Hierbij worden we regelmatig geholpen door onze dochter Natascha en haar vriend Bert.
De spullen verzamelen we via particulieren en bedrijven. Een aantal keren per jaar transporteren we deze goederen richting arme asiels in Spanje enz. Ook geven we regelmatig spullen mee aan vrienden/kennissen die hulpgoederen brengen bij arme asiels in o.a. Kroatie, Roemenie, Polen, Portugal.
Deze arme asiels hebben dit hard nodig om de honden die daar leven te kunnen helpen.
Wel stellen we als voorwaarde dat we foto's krijgen dat de spullen ook daadwerkelijk daar aankomen waar ze voor bestemd zijn. En als we zelf de spullen gaan brengen plaatsen we natuurlijk veel foto's op onze site.
We hebben dit jaren gedaan op persoonlijke titel en vonden het niet nodig om een stichting op te richten, want we werken niet met vrijwilligers, maar doen alles zelf.
Nu hebben we op aanraden van een notaris toch besloten om een stichting op te richten en dit was op 23 november 2009 een feit.
STICHTING HABA-07
Er verandert weinig want we gaan op dezelfde voet verder. Wij halen geen honden naar Nederland, maar proberen daar waar het nodig is de asiels te ondersteunen.
We zijn erg begaan met het wel en wee van de honden in het buitenland. Vandaar dat we altijd druk bezig zijn met verzamelen van goederen en voer.
Zelf hebben we nu 4 honden.
 | Dit is Dante een Tatra. Dante woonde bij een gezin met kinderen in Belgie. Omdat 1 van de kinderen zwaar allergisch was moest Dante herplaatst worden. Dante is, toen hij 10 maanden was bij ons gekomen. Dante is geboren op 16 januari 2004 |
 | Dit is Don een Mastin Espagnol. Don heeft 3 jaar in een Spaans asiel gezeten en daarvoor had hij 2 eigenaren en bij 1 eigenaar is hij erg mishandeld. Don is via een stichting bij ons gekomen in augustus 2006. Volgens zijn paspoort is Don geboren op 15 juni 2002 |
 | Dit is Wendy, ze is een Akbashmix. Wendy komt uit het asiel Capab in Torrelavega in Spanje. Ze had als pup een eigenaar die haar heeft mishandeld, daarna kwam ze ook als pup al in het asiel aan de ketting. Wendy is heel erg bang, heeft problemen met rug en achterpoten. Wendy is na het overlijden van Coronel bij ons gekomen en is geschatte leeftijd 2 jaar en 7 maanden. Volgens haar paspoort is Wendy geboren op 1 januari 2009. |
 | Dit is Goofy, we hebben Goofy in september meegenomen uit het asiel in Guardo, waar hij Golfo heette. We hadden hem in april al gezien en vielen als een blok voor hem. Maar hij was heel erg bang en totaal niet benaderbaar. Hij is in maart vastgeknoopt aan het hek van het asiel, en vreselijk bang. Hij is nu nog vreselijk bang, maar we hopen dat we met veel liefde en aandacht hem de ellende die hij heeft meegemaakt kunnen doen vergeten. Goofy is naar schatting geboren in januari 2009. |
STICHTING HABA-07
Piet en Hennie Moes
In Memoriam
 | Dit is Lisa een Duitse Herder. Lisa komt van een fokker in Nederland kwam bij ons als pup van 9 weken. Lisa is geboren op 2 november 2000. |
Het bovenstaande over Lisa was tot 16 september 2011.
Vandaag 16 september hebben we onze lieve Duitse Herder Lisa in moeten laten slapen.
Lisa kwam bij ons als pup van 9 weken. We zagen haar bij de fokker en er was gelijk een klik.
We hadden toen Brenda de berner sennen nog, en jij was stapelgek op Brenda. Als wij niet thuis waren was je samen met Brenda in de garage. We hadden daar nog veel spullen staan van de verhuizing en jij hebt ons goed meegeholpen om allerlei dingen op te ruimen, want je knaagde overal aan en de aangevreten spullen werden dan naar de stort gebracht. Zo werd de garage mooi leeg.
Voor ons was je een geweldige hond, maar je was de schrik van de buurt, want als je buiten liep, maakte je je heel groot en aan de riem was je net een dolle stier. Mensen dachten dat je een hele kwade hond was, maar je deed dit alleen omdat je heel onzeker was.
We lieten je eens uit, en je liep los en je zag in de verte een klein hondje lopen. Je maakte je groot en je rende naar het hondje. Toen je vlakbij dat hondje was, kwam het hondje naar je toe, en jij, je deed je staart tussen de poten en wist nietb hoe snel je weer bij ons moest komen, want je was gewoon bang voor dat kleine hondje.
We zijn 3,5 jaar met je naar cursus geweest, en je wist wel alles wat je daar leerde, maar deed er niets mee. Je bleef trekken aan de riem en het was een crime om je uit te laten. Alleen als je los liep, luisterde je ontzettend goed.
En dit was echt zoals jij was, "een schaap in wolfskleren". Je dacht altijd dat iedereen die bij ons thuis kwam speciaal kwam om met jou te spelen, want je zocht direct een speeltje en ging naar de persoon toe, nooit was je ook maar kwaad op iemand, zelfs inbrekers zou je nog begroeten en denken dat ze kwamen om met je te spelen.
Jij was gek met iedereen, mens en dier. Als ons konijntje in een mand in de kamer stond, kroop jij bij hem in de mand. Elke hond die bij ons binnen kwam, allemaal vonden ze jou leuk/lief.
Voor ons was je geweldig en we hebben dan ook met pijn in ons hart afscheid van je genomen. het advies van onze dierenarts was om je te laten gaan, je koppie was nog goed, maar je lichaam wilde niet meer. Wij wilden je niet laten lijden.
Vandaag precies 3 maanden na het overlijden van Coronel ben jij over de regenboogbrug gegaan. Je was 10 jaar en 10 maanden.
Lisa rust in vrede.
Piet en Hennie Moes
 | Dit is Coronel een Mastin Espagnol. Wij hebben Coronel meegenomen tijdens 1 van onze transporten naar de asiels in Spanje. Coronel was gevonden in Guardo en mankeerde van alles. Wij hebben hem meegenomen en we hoopten hem nog een goed half jaar te kunnen bezorgen, want hij was toen zeer slecht en al 9 jaar. Hij is inmiddels vanaf 2 oktober 2008 bij ons en geniet nog elke dag. Coronel is geboren in 1999, datum is onbekend. |
Het bovenstaande over Coronel was tot 16 juni 2011.
Vandaag 16 juni 2011 hebben we onze lieve oude mastin Coronel in moeten laten slapen.
In oktober 2008 zagen we je liggen in het hoge gras in het asiel in Guardo. Gelijk was er tussen ons zo'n verbondenheid, net of wij elkaar al jaren kenden. Je mankeerde van alles en wij vonden dat we jou daar zo niet konden laten liggen, want dan zou je de winter daar niet doorkomen.
Wi besloten om je mee naar Nederland te nemen en met je naar de dierenarts te gaan, en we hoopten met goede medicatie jou nog een mooi half jaar te kunnen geven. Dit is gelukkig langer geworden en wel 2 jaar, 8 maanden en 14 dagen.
De dierenarts zei deze week nog, wat was Coronel er slecht aan toe toen jullie hem hebben meegenomen, maar wat is die oude man opgeknapt. Jij hebt bij ons nog veel liefde gekend, een lekker kussen om op te slapen en wat jij heel belangrijk vond, 2x per dag een bak met eten. Je bak eten vond je elke keer een feestje, en je stond dan gewoon te springen.
Wat was jij een geweldige hond. Je kwam regelmatig lekker kroelen, en je kon natuurlijk met je 85 cm schofthoogte en ruim 70 kilo niet op schoot, maar dan legde je je grote lodderkop op mijn schoot en zo kwam jij dan kroelen. Omdat je altijd een vieze bek had, smeerde je mij er altijd onder, maar dat vond ik niet erg, want je was zo verschrikkelijk lief.
Toen jij kwam heeft Don tegen de hondenfluisteraar gezegd, was dat nu nodig dat die grote (dat was jij) er ook nog bij kwam. Don was dus in het begin niet zo blij met je, maar als Don bang was voor vuurwerk of onweer ging hij wel heel dicht bij jou liggen, want jij was wel een hele grote evenwichtige hond en nergens bang voor en Don voelde zich dan toch wel veilig bij jou. Jullie groeiden steeds meer naar elkaar toe en konden het toch wel goed vinden samen.
Nu hebben we je moeten laten gaan, want je achterpoten wilden niet meer. Je kon niet meer omhoog komen, dus niet meer staan, niet meer lopen. Dan is het moment aangebroken om je waardig te laten sterven.
Mensen zeggen wel eens, wat mag die hond blij zijn dat jullie hem hebben meegenomen, dan draai ik het altijd om en zeg, wat mogen wij blij zijn dat wij hem bij ons mochten hebben.
Jouw foto staat op onze website, op de flyer, op de visitekaartjes enz. Jij bent en blijft voor altijd het boegbeeld van Stichting Haba-07.
Coronel wat was jij een geweldige hond, ontzettend speciaal, en wij zijn blij dat we je nog zolang hebben mogen verwennen. En je hebt de geweldige leeftijd van 12 jaar mogen bereiken.
Coronel rust in vrede.
Piet en Hennie Moes
