Verslag van ons veertiende transport naar buitenlandse asiels van 7 t/m 17 april 2011

Dit transport ging naar Spanje. 

We gaan een dag naar Guardo om even Genoveva te bezoeken en om te kijken hoe ver het staat met de bouw van het nieuwe asiel.

Ook gaan we een week werken in het asiel Capab in Torrelavega.

Het asiel heet inmiddels, nu het een nieuw management heeft, geen Capab meer, maar Aspacan in Torres.

Even in het kort een inleiding omtrent het asiel Capab/Aspacan Torres.

In januari 2010 heeft Norma vanuit Spanje een noodkreet verstuurd naar veel Nederlandse organisaties/stichtingen met het verzoek om hulp, omdat het asiel in erbarmelijke omstandigheden verkeert.

Van veel organisaties heeft ze nooit bericht terug ontvangen, en van anderen dat ze er niet aan konden beginnen om daar ook maar enige hulp te bieden.

Wij vonden dat we de dieren die in zulke slechte omstandigheden zitten niet aan hun lot kunnen overlaten en zijn begonnen met het sturen van voer, medicijnen enz.

Nadat we in mei 2010 een bezoek hebben gebracht aan het asiel en daar vreselijke dingen hebben gezien (zie reisverslag mei 2010) hebben we een rapport gemaakt met veel foto's en dat opgestuurd naar Ganaderia.

Bij de Ganaderia zijn diverse gesprekken geweest met een vertegenwoordiger van ons. Ganaderia is toen naar het asiel geweest en hebben met eigen ogen kunnen zien dat het vreselijk was, een concentratiekamp voor dieren.   

Na regelmatig contact met Ganaderia zijn ze de procedures gaan starten om de 2 vrouwen die een wanbeleid hanteren uit het asiel te zetten. Dit nam heel veel tijd in beslag, maar toch, met ingang van 1 maart 2011 waren de vrouwen verdwenen en kon het nieuwe management met een hele groep vrijwilligers er aan de slag.

Ook was het toen voor ons mogelijk om te regelen dat we er een week naartoe kunnen gaan om er te beginnen met het bouwen van de hokken en de rennen.

Gelukkig hebben we een groep mensen bereid gevonden om mee te gaan, en we zijn met 8 personen naar Spanje gegaan. Helma, Marianne, 4 personen (2 meisjes, Lizzy en Alysha en 2 heren, Jo en Maurice) van het asiel "de Reddingsboei" in Geleen, en wij (Piet en Hennie). 

We konden super de luxe reizen deze keer, want we kregen een camper gesponsord door Camperverhuur Hoijtink uit Borger.

Donderdag 7 april

Het vertrek was gepland voor donderdagochtend 5.00 uur. Helma was woensdagavond al bij ons gekomen, dus we zijn ook om 5.00 uur vertrokken. We moesten eerst naar Stevensweert waar we Marianne en Alysha moesten oppikken, want die reisden met ons mee. De andere 3, Jo, Maurice, en Lizzy gingen met eigen vervoer.

Om 8.30 uur waren we in Stevensweert en daar hebben we even koffie gedronken zodat we onze eerste stop weer hadden gehad. Om 9.30 uur iedereen in de camper en op naar Spanje. Nou, vandaag nog niet naar Spanje, maar tot Bordeaux, naar het hotel waar we altijd overnachten op de heenreis.

Het schoot allemaal wel lekker op, maar omdat we via Stevenseert waren gereden, was dat toch wel een stuk verder dan rechtstreeks van ons huis, dus we moesten het laatste eind er nog wel even tegen rijden om op tijd bij het hotel te zijn. Om 21.15 uur waren we er dan toch en ze hadden gelukkig ook nog kamers vrij.

Marianne, Piet en ik hadden kamers in het hotel en Helma en Alysha hebben in de camper geslapen. 

Nadat we hadden ingecheckt, hebben we nog even een pan macaroni die Marianne gemaakt had, warm gemaakt en opgegeten en toen naar bedje, want het was inmiddels al bijna 23.00 uur, dus we hadden wel weer een lange dag gehad.

Vrijdag 8 april

Vanochtend natuurljk weer vroeg uit ons bedje, want we hebben om 6.30 uur ons ontbijt en willen toch wel om 7.30 uur gaan rijden.  

We rijden nu dus door naar Spanje, en wel naar Guardo waar we 1 nacht blijven en dan morgen doorrijden naar het asiel Capab/Aspacan in Torres.

Het weer is hier helemaal geweldig, lekker temperatuurtje, rond 25 graden.

De afstand van Bordeaux naar Guardo is ongeveer 600 kilometer, dus het is wat relaxter dan de dag van gisteren. Tegen 16.00 uur kwamen we aan in Guardo, en hebben zoals altijd de camper geparkeerd bij de kerk "Santa Barbara", en vandaar gebeld met Genoveva. Dit is inmiddels een vast ritueel, en normaal haalt Genoveva ons altijd op, maar nu zei ze dat ze n het asiel was. We weten de weg inmiddels en zijn doorgereden naar het asiel.

Het weerzien met Genoveva was natuurlijk zoals elke keer als we komen, helemaal geweldig, en er vloeiden weer de nodige tranen. 

We hadden geen voer en andere spullen meegenomen voor Genoveva, want dat hadden we met de vrachtwagen opgestuurd naar Torrelavega. Samen met de pallets voor Capab/Aspacan en een pallet voor Amigat de kattenopvang. We hebben met Javier, de president van Aspacan afgesproken dat hij ervoor zou zorgen dat de spullen met hun bus naar Guardo gebracht worden. 

We hebben natuurlijk alle hondjes weer geknuffeld, en triest, maar veel honden zie je elke keer weer terug. Maar de honden zijn daar allemaal zo vrolijk en blij, ze krijgen zoveel liefde, en ze mogen als de hokken schoongemaakt worden allemaal los op het veld voor het asiel, waar ze kunnen rennen en spelen.

Ook gaat Genoveva als het warm is met de honden naar de rivier achter het asiel, en waar de honden heerlijk in het water kunnen spelen.    

We zijn naar het nieuwe asiel geweest, en Genoveva heeft het voor elkaar gekregen. Ze wou er een stuk grond bij hebben voor de grote honden, en dat heeft ze nu gekregen. Nu zijn ze met de afwerking bezig en zoals het nu lijkt gaan ze in september verhuizen naar het nieuwe asiel. 

Toen wij in 2007 voor het eerst in Guardo kwamen om hulp te bieden, hadden ze nog nooit hulp van iemand gehad, en voor hun en voor ons blijft het gewoon super om contact met ze te hebben. 

Rond 19.00 uur zijn we naar het hotel gegaan. Marianne, Piet en ik hadden hotelkamers, en Helma en Alysha sliepen weer in de camper.

We hadden nog net even de tijd om ons te douchen, want we zouden tegen 21.00 uur in het hotel gaan eten met Genoveva en haar man, en een paar vrijwilligers.

Tijdens het eten hebben we Genoveva het boekje "Oscar de Turk" gegeven. Daar staat het verhaal in van Coronel en Ronel. Genoveva kon het natuurlijk niet lezen, maar we hebben het haar verteld en ze werd vreselijk emotioneel. 1 Van de vrijwilligsters heeft beloofd ervoor te zorgen dat het verhaal vertaald wordt.  

Het was een zeer gezellige avond, en tegen 23.00 uur hebben we weer met veel tranen afscheid genomen, want we vertrekken morgen weer vroeg richting Torrelavega.

Zaterdag 9 april 

Vanmorgen om 7.00 uur opgestaan, een kop koffie met iets erbij, want een ontbijt kennen ze in Spanje niet, en om 8.00 uur in de auto en op weg naar Torrelavega. We zijn heel benieuwd wat we daar aantreffen. Piet en Helma zijn er natuurlijk vorig jaar mei geweest, en Piet ook nog een weekend in maart, en die kunnen zien of er een groot verschil is met vorig jaar toen die 2 rotwijven er nog op zaten. 

We hebben 2 huizen dicht bij elkaar gehuurd van dezelfde eigenaar. We hadden met de eigenaar afgesproken dat we er voor 12.00 uur zouden zijn, en dat lukte ook wel.

We hebben de huizen bekeken, en ze waren echt schitterend. Heel mooi gerenoveerd en compleet ingericht met 3 slaapkamers, 3 badkamers, oven, magnetron, wasmachine, vaatwasser enz.

Toen we de boel uitgepakt hadden, zijn we naar het asiel gereden. De anderen waren er nog niet, maar ze hadden ons mobiele nummer, dus ze zouden van zelf bellen.

Ja, en dan kom je in het asiel, en is het wel even slikken en loop je met een brok in je keel. Dan komt er zoveel emotie naar boven. Daar loop je dan op een plek waar je zo voor hebt gevochten, samen met een aantal spaanse vrijwilligers om die vrouwen eruit te zetten, en om die honden een beter leven te geven. 

Dan realiseer je je ook, dat niemand, echt niemand van tig organisaties die Norma heeft aangeschreven heeft gereageerd toen ze in januari 2010 de noodkreet heeft verstuurd. Wij waren de enigen, en we hebben het gered!!!

De honden hebben al een beter leven en krijgen het nog beter!!

En dan ook kennismaken met alle vrijwilligers, heel veel ken ik van naam, maar nog niet ontmoet, dus dat is dan ook heel fijn. Piet kwam allerlei vrijwilligers tegen die er vorig jaar in mei toen hij er was ook waren.

Toen we bij het asiel aankwamen was er net een vrachtwagen aan het lossen met allerlei bouwmaterialen, zoals stenen, cement, betongaas enz.

Wij hadden gezegd dat ze voor 3000 euro materialen mochten kopen. Er was wel wat meer geld, maar dan bleef er nog wat over voor eventuele bijkomende dingen die daar nog gekocht moesten worden. ook hadden ze 3000 euro van een mevrouw uit Madrid gekregen en zo konden ze voor 6000 euro materiaal kopen, en zoals zij dat hadden berekend was dat voor 5 grote hokken met kennels, alleen moest het materiaal voor de daken dan nog gekocht worden.

Het hekwerk was er nog niet bij, maar dat zal donderdag geleverd worden.Dit was dus allemaal goed geregeld. ook stond er in de barak een nieuwe generator, dus stroom was er ook. 

We hebben natuurlijk eerst overal rondgekeken, toen even naar de winkel om een paar boodschappen te halen, en toen we terugkwamen waren de anderen inmiddels ook gearriveerd.

De mannen zijn toen gelijk begonnen met het graven, waar de betonmatten in moesten komen, zodat ze vandaag het beton nog konden storten.

Maar we moesten natuurlijk ook nog een cementmolen hebben, en daar ben ik over gaan bellen.  Gelukkig weet ik hoe het in het spaans heet, en dat maakt het wel al wat gemakkelijker.  

Rond 19.00 uur kwam Amaia met een cementmolen/hormigonera, dus ook dat was wederom perfect geregeld.

Toen zijn we naar onze huizen gegaan, een pizza in de oven, nog even een kop koffie en naar bed, want morgen is het weer niet uitslapen, want we hebben afgesproken dat we om 10.00 uur in het asiel zijn, want dan zijn de vrijwilligers er ook.

Zondag 10 april 

Vanochtend een heerlijk ontbijtje, want de moeder van de eigenaar van het huis brengt elke ochtend heerlijk vers brood, en daarna naar het asiel. Om 10.00 uur waren we bij het asiel, maar nog geen vrijwilligers. Maar ach dat soort dingen zijn we gewend in Spanje. Tegen 10.30 uur kwamen de vrijwilligers en konden we het terrein op en beginnen met werken.

De mannen hebben de nieuwe generator uit de doos gehaald en na veel toestanden aan de praat gekregen, dus er kon cement gemaakt worden.

De mannen zijn dus begonnen met bouwen en de vrouwen hebben diverse werkzaamheden gedaan, zoals: poep ruimen, honden borstelen, honden trimmen, honden eten gegeven en natuurlijk aandacht geven. 

Na een tijdje, de eerste muur stond er bijna, toen begaf de generator het, en ze konden hem ook niet meer aan de praat krijgen.

Dan moet je dus stoppen met het bouwen, en dat is niet leuk. We hebben gelijk maar aangegeven dat ze wel op zoek moesten naar een nieuwe/andere generator, want zo liggen de bouwwerkzaamheden stil.

Het lijkt op de foto of het echt heel koud is op dat moment, omdat Maurice met een dikke jas aan en een muts op, staat te werken, maar Maurice was ziek en had de griep. 

Het liep inmiddels al tegen 19.00 uur dus we hebben ons boeltje maar opgepakt en zijn naar huis gegaan. Nu maar hopen dat er morgen een andere generator is.

Maandag 11 april 

En elke ochtend hebben we hetzelfde ritueel, de moeder van de eigenaar van het huis brengt om 8.45 uur het verse brood, dan lekker ontbijtje en om 10.00 uur zijn we in het asiel.

Vandaag kwam er een andere generator, en deze heeft het ook eventjes gedaan, maar was veel te licht, dus die begaf het ook weer. 

En verder zijn het elke dag dezelfde werkzaamheden, honden trimmen, honden eten geven, poep ruimen enz. enz.

Ja, en als je daar dan een aantal dagen rondloopt, krijg je echt een band met de honden, en krijg je natuurlijk ook je favorieten. 

Vandaag ging 1 van de vrijwilligsters rond met een spuitbus verf. Ze kijkt naar de gebitten van de honden. Als ze slechte gebitten hebben, en dus slecht de harde brokken kunnen eten, spuit ze een roze stip op het hok, zodat ze weten dat die hond zacht voer moet hebben. 

Voor deze honden met een slecht gebit, doen ze brokken in een emmer en mengen dat met water zodat de brokken zacht worden, Dan doen ze er wat blikvlees door, en ook de honden  met een slecht gebit krijgen toch voldoende te eten.     

Elke avond is het rond 19.00 uur en soms nog wat later dat we richting ons huis gaan, dan douchen, eten en dan is het al snel bedtijd.

Dinsdag 12 april 

Elke dag was natuurlijk bijna hetzelfde, om 8.45 uur ontbijt, om 10.00 uur in het asiel en daar aan het werk. 

Ook de werkzaamheden waren elke dag hetzelfde, bouwen, voeren, trimmen, poep ruimen enz.

En vandaag was er weer een nieuwe generator, maar wel weer eenzelfde als de nieuwe die ze hadden en die het niet goed deed. Zo ook deze. Elke dag was het een tijdje bouwen en dan begaf de generator het weer. Dat was echt wel balen hoor, want je wilt gewoon zoveel mogelijk doen en dan heb je zoveel tegenslag. 

Vandaag was Russell ook nog in het asiel en die vroeg of we na het werk nog gezamenlijk ergens iets gaan eten of drinken, maar dan willen wij ons graag wel even douchen en omkleden van te voren.

We zijn vandaag wat vroeger gestopt met werken (de generator deed het toch niet), omdat we ook nog even naar de kattenopvang (Amigat) wilden. Deze kattenopvang steunen wij ook zoveel als we kunnen. We hebben daar rondgekeken, en dan zie je dat het allemaal al wat beter is dan vorig jaar toen ze met de kattenopvang begonnen zijn.

Omdat het al vrij laat was toen we bij de kattenopvang wegreden, hebben we tegen Russell en haar vriendin gezegd, dat ze ook wel met ons mee zouden kunnen gaan naar het huis om bij ons te eten. Dat vonden ze ook goed, maar dan gingen zij nog bij de winkel langs om lekkers te halen zeiden ze. Ook moesten ze Monica nog van het asiel halen, en ze kwamen later met zijn drieen bij ons, en we hebben gezamenlijk spaghetti carbonara gegeten en wijn gedronken. Het was erg gezellig en tegen 00.30 uur zijn de 3 spaanse dames weer weggegaan, en wij naar bed.  

Woensdag 13 april 

Vanmorgen was het slecht weer, het regende en het was echt koud. We zijn naar het asiel gegaan, maar aangezien er geen generator was kon er niet veel gedaan worden.

Wij hadden een probleem met de camper en Piet is samen met Jo en Maurice naar de garage geweest.

Ik heb tussendoor even met Wendy (mix mastin) gewandeld en toen ook even wat overzichtsfoto's van het asiel gemaakt.

Ik heb nog wat rondgelopen in het asiel en ben naar de houten hokken/barakken geweest en heb daar een tijdje staan mijmeren, wat zich daar toch allemaal heeft afgespeeld. Toen Piet er in mei 2010 was zaten ook in deze hokken honden aan een ketting. In de dagen dat Piet er toen was, is er nooit iemand in die hokken geweest om te voeren of om water te geven. 

In de middag kwam de man van een vrijwilligster zijn generator brengen, zodat we weer verder konden. Aan het eind van de dag gaf deze generator ook weer problemen, en weer konden we niet verder. Dit is dus echt balen, want je hebt maar een week en wilt zoveel mogelijk doen, maar zo schiet het natuurlijk niet op.

Er kwam nu een monteur voor de generatoren, en die zei dat dit geen goede waren, en dat ze voor hetzelfde geld een goede kunnen krijgen. Dit advies hebben ze dus ter harte genomen, en er kwam laat in de avond een goede generator.

Dus toch nog met een redelijk goed gevoel naar huis, omdat we nu weten dat we morgen toch nog wat kunnen doen.

Ja en dan ben je thuis, en dan zijn er dit soort dingetjes.

Dit zijn Jo en Piet (wij noemden ze Peppie en Kokkie) die samen aan de keukentafel zaten om een sinasappel te eten.

En die sinasappels liepen net als de generators als een rode draad door de week. Ook over de sinasappels is veel gesproken en ook daar kan wel een verhaal over geschreven worden

Donderdag 14 april 

Vandaag was natuurlijk de laatste dag dat onze metselaar Jo aanwezig was. Nu was er wel een goede generator, dus er is echt hard gewerkt door Jo, Maurice en Piet om zoveel mogelijk af te krijgen.

Aan het eind van de dag waren de muren van 2 grote hokken klaar en kon het hekwerk erop bevestigd worden, maar daar was nu geen tijd meer voor.  

Ook kwamen een aantal vrijwilligers vandaag met de bus van Aspacan, vol voer. Dit was het voer wat door de mensen van "de Reddingsboei" gedoneerd is en wat wij in de week voor het transport hebben opgestuurd. 

Ook het hekwerk is vandaag geleverd.

Ja het was een super bouwteam, Jo, Maurice en Piet.

We willen heel graag een vervolg geven aan de bouwactiviteiten en we spreken af dat dat in september gaat gebeuren. 

Vrijdag 15 april

De mensen van "de Reddingsboei" Jo, Maurice en Lizzy zijn vanochtend vroeg weer vertrokken richting Nederland.  

Jo met de boxer die in het asiel zat, want als je boxergek bent is het heel moeilijk om de hond dan achter te laten. Ach en er kon er bij hem thuis nog wel eentje bij, en dan neem je hem maar mee.

Wij zijn naar het asiel gegaan, en Piet en ik zijn nog verder gegaan met de kennels, nog een gedeelte het hekwerk op de gemetselde muurtjes plaatsen. 

De anderen, Helma, Marianne en Alysha hebben nog wat andere dingetjes gedaan.

De man van een vrijwilligster kwam ook nog, om de generator weer op te halen die hij had gebracht, maar waar inmiddels ook problemen mee waren. Hij heeft toen ook nog even meegeholpen met het slijpen van het hekwerk, en aan het eind van de middag konden we toch zien hoe het zou worden. 

We hadden afgesproken om rond 16.00 uur te stoppen met werken en naar huis te gaan, even eten en de huizen schoon maken.

Het werd wat later, want we wilden nog alle rommel die we gemaakt hadden opruimen, zodat we de vrijwilligers niet met onze troep laten zitten.

Dus al met al werd het wat later, want Russell kwam ook nog even afscheid nemen en dat was weer erg emotioneel.

Toen we bij ons huis waren hebben we nog even lekker met een wijntje in het zonnetje op het terras gezeten, en tussendoor de patat in de oven.

Toen het huis schoonmaken, alles inpakken en op tijd naar bed, want we zouden om 3.00 uur opstaan en om 4.00 uur vertrekken, omdat we, als het mogelijk is in 1 dag door willen rijden naar huis.  

Zaterdag 16 april

Vanmorgen dus heel vroeg op, snel ontbijten en gaan rijden. Ook wij hadden een extra passagier, want Marianne had ook een oud hondje meegenomen uit het asiel.

Het schoot goed op en om 21.30 uur waren we in Stevensweert. Daar zouden Marianne en Alysha uitstappen, maar Helma had ook besloten om daar uit te stappen, want die zou dan 's avonds nog opgehaald worden. Wij reden door naar Nederweert waar we bij kennissen de camper hebben geparkeerd, nog even iets hebben gegeten en toen slapen.

Morgenvroeg rijden we door naar huis.

Hieronder de link met alle foto's die we daar hebben gemaakt

http://www.mijnalbum.nl/Album=PZOJ3TTJ

Hierbij willen we graag iedereen weer bedanken die dit transport mogelijk hebben gemaakt.

Met speciale dank aan camperverhuurbedrijf Hoijtink voor het beschikbaar stellen van de camper voor deze trip.

Een maand later

We kregen nu bericht uit Spanje dat de vader van Amaia samen met Pedro verder zijn gegaan met het bouwen. Ze hebben nu drie binnenhokken met buitenrennen helemaal af. Het zijn echt grote hokken en er kunnen gemakkelijk 6 kleine hondjes in.

In september krijgen de bouwactiviteiten een vervolg en gaan we weer met een groep mannen naar Spanje en gaan we verder met het bouwen van de hokken, zodat er voor de winter zoveel mogelijk honden van de ketting kunnen en een goed onderkomen hebben.

Ook willen we iedereen die gedoneerd heeft voor het hekwerk heel hartelijk bedanken, zonder uw hulp hadden we dit niet kunnen realiseren.