Verslag van ons vijftiende transport naar buitenlandse asiels van 7 t/m 10 juli 2011

Dit transport ging naar Servie.

Even in het kort een inleiding omtrent dit transport naar Servie.

Doordat wj ook regelmatig spullen meegeven aan Nancy van www.straydogs.be voor de asiels in Servie, krijgen wij ook foto's van de asiels daar. Deze asiels zien er echt niet uit als de Nederlandse asiels en het is daar bar en boos en er is veel nodig om al die honden en katten een goed onderkomen en eten te geven.

De spullen gaan via Nancy naar Frankfurt, waar Servische chauffeurs het meenemen naar Servie (dit is natuurlijk tegen betaling). Nancy stuurt op deze manier veel spullen naar de asiels in de buurt van Nis.

Maar ook heeft ze contact met mensen van een asiel aan de andere kant van Servie, bij de Hongaarse grens, en daar komen de chauffeurs niet. Ook is het niet mogelijk om met een transportbedrijf daar spullen naartoe te sturen, dus dit gaat soms met een pakket per post. 

Zo kregen we ook foto's van Slavica die een kattenopvang in Subotica heeft. We zagen op die foto's dat de katten op stukken karton liggen, dat er maar 2 krabpaaltjes staan voor 50 katten enz. enz. Wij vonden dat erg sneu, want wij hadden een giga lading kattenspullen boven staan, die ze daar heel goed zouden kunnen gebruiken.

Dus er werd gesproken met Nancy over een transport naar Slavica in Subotica. Piet zou dan samen met Nancy daar naartoe gaan om een auto vol spullen naar de kattenopvang te brengen.

Maar toen bleek dat Nancy geen vrij kon krijgen van haar werk en het transport niet door kon gaan.

In mei waren we bij het asiel "de Reddingsboei" in Geleen en daar was Jo ook. Jo is ook met ons mee geweest naar Spanje om te bouwen. Jo vroeg aan Piet wanneer hij naar Servie zou gaan en Piet vertelde dat dat niet doorging omdat Nancy niet kon, en dat we het niet verstandig vonden om alleen te gaan. Toen zei Jo direct, dan ga ik toch met je mee. Nou dat was natuurlijk helemaal goed. Toen is er direct een datum geprikt. 

Donderdag 7 juli 

Vanmiddag om 17.30 uur ben ik (Piet) vertrokken vanuit Nieuw-Amsterdam met een volle auto naar Jo in Limburg. 

Jo had ook nog allerlei spulletjes en we hebben er nog van alles bij ingepropt , en de auto was dan ook helemaal afgeladen vol.

We kregen afgelopen week te horen dat er ook wel voer mee kon over de grens, dus we hebben er ook nog ongeveer 200 kilo voer voor honden en katten bij in kunnen doen. 

De volgende spullen zijn meegegaan: vlooienbanden, dekens, kussentjes, mandjes, 2 grote varikennels voor het hondenasiel, 10 krabpalen, handdoeken, viyo voor katten, reisbenches voor katten, kattenbakken, speelgoed, 200 kilo voer enz. enz. 

Vrijdag 8 juli 

We zijn vanmorgen om 5.00 uur opgestaan, even een ontbijtje en toen rijden. Vanaf Limburg is het ruim 1400 kilometer tot Subotica.

Toen ik onderweg even met Hennie belde, kreeg ik te horen dat Slavica had gemaild dat we toch geen voer mee mogen nemen de grens over, maar ja, we zijn al onderweg, dus wat moet ik er dan mee??? Weggooien??? Nou we dachten het niet, en we hebben gezegd, we nemen het risico. Het is  goed verstopt, en als ze het vinden, laten we het wel achter bij de grens.

We hadden goed de gang er in en tegen 20.30 uur waren we in een hotelletje achter Boedapest.

Morgen op tijd weer vertrekken en dan zijn we mooi vroeg in Servie. 

Zaterdag 9 juli

Vanmorgen om 7.00 uur uit bed, ontbijtje en op naar Servie. Ja, dit wordt nog wel even spannend, of we ook problemen krijgen aan de grens.

3 kilometer voor de grens stonden we al in de file. Het was vreselijk druk en er waren veel Turken met volgepakte auto's die naar Turkije gingen met vakantie. Er werden heel veel auto's gecontroleerd. Dus eerst de Hongaarse douane. Ik moest de deuren achter openen, en hij keek en voelde wat er in zat. Ik vertelde dat het allemaal spulletjes waren voor de honden en katten in Servie. Gelukkig was dat geen probleem en we konden doorrijden. Daarna de Servische douane, en die controleerde alleen de paspoorten en verder niets, dus het voer was de grens over.

We hebben totaal wel 3 uur bij de grens gestaan, en het was vreselijk warm, ongeveer 37 a 38 graden, en dan kun je je lol wel op. Dan ben je echt super blij met de airco in de auto. 

We kwamen met de TomTom zonder problemen in Subotica, maar verder ging het niet. We hadden wel het juiste adres ingevoerd, maar Tom leidde ons er niet naartoe. Dus toen we voor een stoplicht stonden in Subotica, hebben we maar aan mensen die naast ons stonden gevraagd naar het adres en zij zeiden, rij maar achter ons aan, wij brengen jullie er wel naartoe.

Zo kwamen we wel in de straat, maar nog bij het verkeerde huis. Maar het oude vrouwtje die daar woonde wees ons waar we moesten zijn.

Slavica en haar man Janos waren heel blij dat wij kwamen, want zoals Slavica altijd zegt als er spullen voor haar opgestuurd worden, "dat zijn diamanten". 

We hebben eerst bij de kattenopvang gekeken, dat is in hetzelfde huis waar zij haar praktijk heeft. De praktijk is op de begane grond, en op de bovenverdieping woont ze en houdt daar ook katten in een paar kamers. En dan heeft ze nog katten op de zolderverdieping.  

Nou de krabpalen en de mandjes en al de spullen die we hebben meegenomen kunnen ze hier echt goed gebruiken. De katten weten straks niet wat ze overkomt, zoveel krabpalen, lekkere mandjes, speelgoed enz. enz.

Daarna zijn we naar het huis gegaan wat Slavica geerfd heeft van haar ouders. Daar vangt ze tussen de 20 en 25 honden op.

En toen naar het grote asiel, waar rond de 700 honden zitten. Ja, en als je daar komt, dat is echt heel erg. Wij zijn inmiddels best wat gewend, want ook in Spanje zoeken wij de armste asiels op, en de slechtste die we daar gezien hebben (Capab) is vergelijkbaar met dit. Alleen worden hier de honden wel verzorgd voor zover dat mogelijk is en krijgen ze te eten en hebben water.

De meeste honden zitten wel in rennen, en hebben ook schaduw, maar er zitten daar ook veel honden aan een ketting, in de brandende zon. Ze hebben voor die honden een beetje schaduw gemaakt door een pallet schuin tegen het hok aan te zetten.

Maar als je dat dan ziet, wat zijn de asiels in Nederland dan super de luxe. Hoeveel sterren een asiel hier dan wel niet heeft in vergelijking tot daar, is echt niet te zeggen. Het is een verschil van dag en nacht.

Toen we daar alles hadden bekeken zijn we weer terug gegaan naar het huis waar ze de honden opvangt en daar moesten we alles uitladen. We wilden graag de krabpalen enz. in elkaar zetten en de kattenruimte mooi gaan inrichten, maar dat was niet mogelijk die dag. Maar Slavica heeft beloofd om foto's te sturen als ze alles klaar heeft.

Toen was het ook niet nodig om daar nog langer te blijven. We hadden onze missie volbracht, de spullen afgeleverd en zijn weer aan de terugreis begonnen. aan de grens moesten ze nog in de tassen kijken, maar we hadden niets bij ons wat niet mocht en konden doorrijden.

Rond 21.00 uur hebben we een hotelletje gezocht en zaten toen al een eind achter Boedapest, nog ongeveer 100 kilometer van de Oostenrijkse grens.

En morgen weer verder naar huis.

Zondag 10 juli

Vanmorgen weer bijtijds vertrokken en tegen 18.00 uur waren we in Limburg bij Jo zijn huis. Daar nog even een hapje gegeten en toen ben ik weer gaan rijden. ook stonden er onderweg bij kennissen nog hondenhokken die ik op moest halen, dus daar kon ik nu mooi even langs.

Zo tegen 23.00 uur was ik ook weer thuis. 

Piet Moes

2 weken later

Zoals Slavica had beloofd, zou ze foto's opsturen als ze de spullen in het kattenverbijf had geplaatst. Nou dat hebben we geweten. We kregen meer dan 200 foto's doorgestuurd van alle spullen. 

Hierbij een aantal foto's die Slavica heeft doorgestuurd.