Verslag van het transport met hulpgoederen naar de arme asiels in Spanje van 5 tot en met 12 april 2008.

Wij Piet en Hennie Moes verzamelen altijd veel hulpgoederen voor arme asiels in het buitenland. Hennie doet de organisatie en Piet de reis om de goederen te brengen.

Er waren al in september 2007 plannen om in april 2008 weer met een transport hulpgoederen naar de arme asiels in Spanje te gaan. Erik had al aangegeven dat hij weer mee wou.

Dus wij hebben in januari een datum geprikt. Het vertrek was gepland voor 5 april.

In de periode voor 5 april heb ik Hennie, contact opgenomen met de asiels en gevraagd wat het belangrijkste was wat ze nodig waren. Aan de hand van die gegevens zoveel mogelijk spullen ingezameld.

Een aanhanger probleem hadden we niet meer, want we hebben zelf op eigen kosten een aanhanger aangeschaft voor de transporten. Gelukkig heeft Johan Senhorst voor ons een frame gemaakt en Annemieke en Edward van tuinenvijverdirect hebben ervoor gezorgd dat er een huif bijkwam.

Vrijdag 4 april de auto en aanhanger ingepakt.  

 Lijst met spullen die we meenemen.

- 1300 kilo hondenvoer
- 100 kilo kattenvoer
- 1 doos met blikjes kattenvlees
- 4 dozen kattensnoepjes
- 400 kilo hondensnacks
- 3 zakken riemen en halsbanden
- 62 kunststof manden
- 180 dekens
- vetbedden
- 8 dozen met medicijnen
- 2 dozen voerbakken
- 4 dozen met vuilniszakken
- 3 dozen handschoenen
- 4 vuilniszakken met honden/katten speelgoed
- 6 grote (120 liter) voertonnen
- 6 rollen schaduw/windbreekgaas
- 1 computer                                                                                  

Ook zijn er in januari en februari al spullen van ons met andere stichtingen meegegaan naar Spanje en Roemenie. Het was voor ons niet mogelijk om alle verzamelde spullen zelf mee te nemen, en het is toch voor de arme, zielige honden en katten die niets hebben, ongeacht in welk land, of wie het meeneemt, als het maar daar komt waar het voor bestemd is.

Zaterdag 5 april

Nieuw-Amsterdam/Cahors 1380 kilometer

Vanmorgen om 6.30 uur vertrokken. Het is zaterdag dus last van files hadden we gelukkig niet. We hebben de hele dag regen gehad, maar konden toch goed doorrijden. We kwamen 's avonds om 20.00 uur aan in Cahors, waar we zouden overnachten bij Geert (voorzitter Greyhounds Rescue) en Babeth van Spronsen. We hebben met het transport van september 2007, 5 galgo's voor Greyhounds Rescue meegenomen en daarna contact gehouden. Nu was er de mogelijkheid om bij hun te overnachten (scheelde weer hotelkosten). Babeth had heerlijk gekookt, dus lekker gegeten, gekletst en geborreld. Al met al een zeer gezellige avond. Om 1.00 uur naar bed (eigenlijk te laat), maar ja als het gezellig is vliegt de tijd.

Zondag 6 april

Cahors/Burgos 681 kilometer

Burgos/Guardo 142 kilometer

Vannacht heerlijk geslapen en om 7.00 uur opgestaan, lekker ontbijtje en om 8.00 uur vertrokken, met een tas vol eten en drinken (waar we wel 3 dagen genoeg aan hadden).

We hadden nog een paar kilometer voor de boeg vandaag.

We konden goed doorrijden en passeren om 10.30 uur de Frans/Spaanse grens

Om ongeveer 13.00 uur kwamen we aan bij het eerste asiel in Burgos, waarvan ze ons hadden verteld dat het zeer arm is. We werden ontvangen door Christina die Africa heeft gebeld (met Africa hebben wij steeds contact gehad).

Even een rondleiding gehad door het asiel. Onze indruk van dit asiel was dat ze best wel "goede" hokken hadden. Maar voer hadden ze bijna niet, en natuurlijk al helemaal geen "luxe dingen" zoals hondensnacks en speelgoed e.d.

We hebben alles voor ze uitgeladen.

De vrijwilligers van het asiel hebben gelijk aan alle honden een lekkere snack gegeven. Snacks kennen de honden daar helemaal niet, dus het was feest voor ze.

De mensen van het asiel hadden aangegeven wat ze dringend nodig waren, en wij hebben die dingen zoveel mogelijk meegenomen. Ze waren natuurlijk dolblij met alles.

We zijn hier ongeveer 2 uur geweest en toen moesten we verder naar Guardo, want daar werden we in de namiddag verwacht.

Van Burgos naar Guardo was niet zo ver, dus we waren daar om ongeveer 17.30 uur. We hebben net als bij het vorige transport de auto geparkeerd bij de kerk "Santa Barbara" en naar Genoveva gebeld dat we er waren.

Een kwartiertje later zagen we Genoveva en Belen. De dames waren erg blij en natuurlijk weer hevig geëmotioneerd dat we weer spullen kwamen brengen.

Achter de dames aangereden naar het asiel. Eerst even rondgekeken, en er waren sinds september 2007 toch een paar aanpassingen, zoals rondom het asiel schaduw/windbreekgaas wat we de vorige keer hadden meegenomen. Ook hadden ze een stuk betonvloer gemaakt, waar het de vorige keer nog allemaal modder was. Alles uitgeladen en net als bij het vorige transport vonden de dames het helemaal geweldig wat ze allemaal weer kregen.

Toen we alles hadden uitgepakt en opgeruimd hadden, en de dames weer een beetje rustig waren (ze zijn zo dankbaar, dat kun je je haast niet voorstellen), hadden we nog een verrassing voor ze in petto. Aangezien wij wel eens hoorden dat ze de computer stuk hadden, hebben we kunnen regelen dat we een computer met beeldscherm en printer voor ze mee konden nemen.

Toen ze de computer zagen vloeiden de waterlanders rijkelijk.

Daarna hebben ze ons naar het hotel gebracht, zodat we ons even konden opfrissen. Later in de avond kwamen Genoveva en Belen en Jose Carlos Diez (verslaggever van de krant, die ook als tolk fungeerde) ook weer bij ons in het hotel, en hebben natuurlijk nog een hele tijd zitten kletsen over het asiel, de honden enz.. Toen ze weggingen, afgesproken dat ze ons de volgende ochtend zouden ophalen, want we hadden een afspraak met de burgemeester (Juan Jesus Blanco).

Maandag 7 april

De afspraak bij de burgemeester was gepland om 13.00 uur.

Voor die tijd nog even rondgekeken in Guardo.

Omdat de burgemeester alleen spaans en frans spreekt, en wij die 2 talen niet beheersen, hadden ze geregeld dat er een lerares engels (Loly) bij was om als tolk te fungeren.

We waren blij om te horen dat we wel al iets hebben bereikt met ons eerste transport van september 2007, want Genoveva kreeg van niemand (ook niet van de gemeente) enige steun, en krijgt nu (omdat de gemeente vond dat ze niet achter konden blijven als er buitenlanders komen om het asiel te steunen), € 1800,00 op jaarbasis. Het is nog niet veel voor een heel jaar, maar toch altijd beter dan niets.

Ook vertelde de burgemeester dat er plannen zijn om volgend jaar te starten met de bouw van een nieuw asiel (word natuurlijk vervolgd).  

Natuurlijk moesten we ook even met de burgemeester op de foto, want het hele verhaal kwam wel weer in de krant.

Na die tijd nog even de stad in geweest en een kop koffie gedronken en even verder gekletst over het gesprek met de burgemeester. Daarna naar het hotel, daar hadden we nog een ogenblik voor onszelf. We hadden voor 's avonds weer afgesproken met Genoveva, Belen en Loly, om nog even wat te babbelen en om nog een bezoekje te brengen aan een gallerie van de dochter van Belen.

Daarna hebben ze ons naar het hotel gebracht en hebben we afscheid genomen. Ze vroegen of wij in het najaar nog weer kwamen. Wij hebben gezegd, als het enigszins mogelijk is, wij in september of oktober weer komen om hulpgoederen te brengen.

Dinsdag 8 april

Guardo/Osa de la Vega 504 kilometer

Vanmorgen vroeg opgestaan en vertrokken naar Sonia in Osa de la Vega. Sonia is een vrouwtje die in haar huis en tuin zwerfhonden en katten opvangt en dit allemaal zelf betaald. Nu hoorden wij dat bij haar de nood zo hoog was dat ze bijna geen voer meer kon kopen en hebben we gelijk besloten om contact met haar te zoeken om haar ook voer e.d. te brengen.

Om 14.30 uur kwamen we aan bij Sonia in Osa de la Vega, kennis gemaakt en even rondgekeken (foto's gemaakt, maar deze zijn mislukt), en gegeten. Ze had speciaal voor ons een traditioneel Spaans gerecht gemaakt, wat erg lekker was. Sonia spreekt amper engels, maar heeft een engelse buurvrouw die er ook was, dus zo konden we communiceren. 's Avonds tv gekeken (veel communiceren konden we niet meer want de engelse buurvrouw was naar huis gegaan).

Het was mogelijk om bij Sonia thuis te overnachten. Dus op tijd naar bed.

Woensdag 9 april

Osa de la Vega/ Ubeda 286 kilometer

Ubeda/Sevilla 285 kilometer

Vanmorgen vroeg opgestaan, even een ontbijtje  en vertrokken richting Ubeda.

Onderweg hebben we alleen maar regen, regen en nog eens regen gehad, het was bar en boos met het weer.

Tegen 11.00 uur kwamen we aan bij het huis van Mercedes (van het asiel van Ubeda). Iets gedronken en wat bijgekletst. Het was niet mogelijk om met de bus en aanhanger naar het asiel te gaan, want door het slechte weer was de weg onbegaanbaar. Alleen met een four wheel drive kon je bij het asiel komen. Het was natuurlijk wel jammer dat we niet naar het asiel konden, maar ja.

Sinds de inbraak in december 2007 hebben ze hun voorraden niet meer in het asiel staan, maar bij de oprichter van de stichting van het asiel in de schuur.

Daar alles uitgeladen   

Mercedes was natuurlijk weer superblij en heeft nog een stukje op de website van het asiel geplaatst.

Thanks to Piet and Hennie Moes

Piet y Hennie Moes son unos amigos holandeses que cuando pueden nos visitan y traen material tanto para nuestra protectora como para otras. Piet and Hennie Moes Dutch who are friends when they can visit us and bring both to our protective material to others. La semana pasada nos visitaron y trajeron un montón de cosas útiles para nuestro refugio: camas de plástico (con las que han traido habrá una para cada perro), pienso de adultos y de cachorros, un montón de medicamentos, pipetas, collares, mantas, juguetes, galletas y chuches para los perros. Last week we visited and brought a lot of useful things for our shelter: beds plastic (which will have brought one for each dog), I think of adults and pups, a lot of drugs, tubes, collars, blankets, toys, sweets and biscuits for the dogs.

In april 2007 toen Piet er voor het eerst hulpgoederen naartoe bracht lagen de honden op het kale koude beton, en nu heeft ze voor elke hond een mand en een deken.

We hebben bij Mercedes in huis nog wat gegeten en gedronken en moesten toen verder naar Sevilla, waar we 's avonds werden verwacht. We zouden daar een nacht blijven en dan 6 honden voor Greyhounds Rescue mee terug naar Nederland nemen.

Remco van Spronsen die op dat moment in Sevilla was zou ons ophalen van de parkeerplaats bij het vliegveld. Achter hem aangereden naar het huis van zijn vriendin Ana. Ze hadden voor 's avonds de mensen van de asiels bij hen uitgenodigd, zodat we ook met hun kennis konden maken.

Donderdag 10 april

Sevilla/ Cahors 1380 kilometer

Vandaag lekker rustig aan gedaan, want we vertrekken vanavond en rijden de hele nacht door naar Geert en Babeth in Cahors. Wel hebben we nog even rondgekeken in het asiel bij Sandra en Encarni.

Weer geen foto's, want het was nog steeds erg slecht weer met regen, regen en nog eens regen.

's Avonds om 18.00 uur hebben de mensen van de verschillende asiels de honden bij Encarni gebracht en zijn wij om 19.00 uur gaan rijden.

Het was lekker rustig op de weg. Omdat het donker is zijn de honden ook lekker rustig en liggen lekker te slapen, dus konden we goed doorrijden.

Vrijdag 11 april

Vanmorgen om 9.30 uur kwamen we aan bij Geert en Babeth van Spronsen in Cahors. De honden uit de auto want die kunnen vandaag bij Geert en Babeth in de garage. Ze krijgen eten en drinken en er is ruimte genoeg zodat ze even de pootjes kunnen strekken. 

Omdat we de hele nacht hadden gereden zijn we nog maar even een paar uurtjes naar bed gegaan. De middag lekker lui geweest en een beetje tv gekeken, gelezen enz. 's Avonds natuurlijk weer genoten van de kookkunst van Babeth en daarna met een lekker wijntje nog wat nagekletst over het transport e.d..

Zaterdag 12 april

Cahors/Maarsbergen 1052 kilometer (en daarna naar huis). 

Vanmorgen vroeg opgestaan want we wilden toch om 8.00 uur rijden, zodat we nog op een mooie tijd in Maarsbergen zouden aankomen. De adoptanten van de honden keken natuurlijk vol spanning uit naar onze aankomst.

Ook Hennie en Natascha waren naar Maarsbergen gekomen en natuurlijk Paul en Mieke Saanen van Greyhounds Rescue.

Tussen 16.00 en 16.30 uur was iedereen aanwezig en keken ze uit naar de aankomst van de bus met aanhanger waar de kostbare lading in zat. Na een aantal keren telefonisch contact te hebben gehad kwam om 18.20 uur de bus met aanhanger de parkeerplaats van hotel Maarsbergen oprijden.

Daar waren ze !!!!! Gelukkig weer goed en zonder problemen aangekomen in Nederland.

De honden uitgeladen, nog even kletsen en langzaam aan gingen de adoptanten met hun nieuwe aanwinst huiswaarts.

Erik is ook snel vertrokken naar huis, zodat hij vroeg thuis was en 's avonds de kinderen nog even kon zien en spreken.

Wij Piet en Hennie hebben samen met Paul en Mieke Saanen nog even in het restaurant wat gedronken en nagekletst over het transport. Om 20.30 uur zijn wij ook richting huis gegaan.

Wij willen iedereen die goederen heeft geschonken weer heel hartelijk bedanken!!!!!

Als we niet zoveel gulle gevers zouden hebben, zou het niet mogelijk zijn om een transport met hulpgoederen naar het buitenland te realiseren. Wij bekostigen wel zelf de reis, maar alle spullen worden ons geschonken door bedrijven en particulieren.

Ook willen we Geert en Babeth van Spronsen heel hartelijk bedanken voor hun gastvrijheid.

Deze hele reis hebben we weer samen gemaakt. Erik die weer zijn auto beschikbaar stelde en ik (Piet Moes).

Het was wederom, zoals elke keer een zeer vermoeiende en emotionele reis, maar je weet echt weer waar je het voor doet.

De plannen voor het volgende transport zijn er al weer. Het is de bedoeling om in september of oktober weer een transport naar Spanje te gaan doen.

Allemaal Bedankt!!!!!

Piet en Hennie Moes.

Hieronder het stukje wat in de spaanse krant heeft gestaan.

| GUARDO |

Los dos holandeses que el pasado año ayudaron a la Protectora de Animales al enterarse que una perra había muerto de frío han vuelto con otro cargamento

Desde Holanda con amor

Eric Hoijtink y Pieter Moes descargan los materiales con las voluntarias de la Protectora./ JOSÉ C. DIEZ

Protectora de Animales, que lleva años denunciando las carencias que sufre para poder realizar su función de acogida a los perros abandonados en el municipio.Si el pasado mes de septiembre numerosos vecinos pudieron comprobar cómo una pareja de ciudadanos holandeses se trasladaba hasta la villa para traer un cargamento de ayuda para los perros de la asociación, la historia acaba de volver a repetirse: desde Holanda han vuelto a llegar hasta Guardo Eric Hoijtink y Pieter Moes para traer más ayuda con destino a la Protectora.

El vehículo en el que llegaron los holandeses traía varias mantas y otros materiales de abrigo para los perros, objetos que las voluntarias de la Protectora de Animales reclaman con mayor urgencia para que los animales que cuidan puedan soportar las bajas temperaturas nocturnas que se registran en Guardo. Desde Holanda, La solidaridad no tiene fronteras. Así ha sucedido en la localidad palentina de Guardo con la el convoy también ha transportado abrigos para los animales, toallas y camas para los canes, junto con varias partidas de alimentos, entre piensos y botes de comida especial dietética,sin olvidar otras viandas, como galletas en forma de hueso o gominolas de fruta para los canes. Lo más llamativo de todo el cargamento ha sido el ordenador que también han regalado para que las voluntarias puedan guardar todas las fichas de los perros y gestionar las adopciones que se produzcan. Un equipo completo, con impresora incluida, que ha llegado a provocar lágrimas de agradecimiento Durante su estancia en Guardo, los holandeses se han reunido con el alcalde, Juan Jesús Blanco, que les agradeció la ayuda prestada a esta asociación local. En ese encuentro, Eric Hoijtink y Pieter Moes anunciaron que volverán a Guardo, previsiblemente en el mes octubre con más ayuda.

El anuncio ha llenado de alegría a las voluntarias de la Protectora de Animales, que han manifestado su agradecimiento por este altruismo, que comenzó hace un año cuando ambos ciudadanos se enteraron a través de Internet de que una perra había muerto de frío en Guardo.

Desde entonces, las cosas han mejorado un poco para la Protectora. El regidor ha cumplido su promesa de ayudar con 1.800 euros anuales y la contratación de una persona para para ayudar en estas labores, pero la solidaridad llegada de Holanda ha sido imprescindible para poder continuar esta labor de mantener a los sesenta perros abandonados que atiende en la actualidad. 

De vertaling van het stukje in de krant.

De twee Nederlanders die vorig jaar de dierenbeschermers geholpen hebben, nadat ze gehoord hadden dat een hond was overleden door de kou, zijn terug gekomen met nog een andere lading.

Solidariteit kent geen grenzen.

Zo gebeurde het in de plaats palentino de Guardo met de dierenbeschermers, die al jaren aangeven dat ze te kort komen voor het realiseren van hun functie om de verlaten honden in hun gemeente op te vangen.

Afgelopen maand September hebben veel omwonenden kunnen vaststellen hoe een tweetal Nederlandse staatsburgers zich naar het dorp verplaatsten om een lading goederen te brengen om de honden van het asiel te helpen.

De geschiedenis valt in herhaling: vanuit Nederland gaan ze terug naar Guardo, Eric Hoijtink en Pieter Moes om nog meer hulpgoederen mee te brengen met als eindbestemming, het asiel. Het voertuig waarin de Nederlanders zijn aangekomen had verschillende dekens bij zich en andere materialen om de honden te beschermen, materialen die de vrijwilligers van het dierenasiel met de grootste noodzaak nodig hebben, zodat de dieren die ze verzorgen s'nachts de lage temperaturen kunnen verdragen die ze meemaken in Guardo.

Vanuit Nederland transporteerde de vrachtwagen ook schuilplaatsen voor de dieren, handdoeken en manden voor de honden, tesamen met verschillende soorten voedingsmiddelen, waaronder voer en speciaal dieet blikvoer en niet te vergeten ander eetwaar zoals koekjes in de vorm van botjes en fruitsnoepjes voor de honden.

Het meest opvallende van de hele lading was de computer die ze ook cadeau hebben gekregen, zodat de vrijwilligers alles in de gaten kunnen houden wat betreft de honden en het afwikkelen van de adopties die zich voordoen. Een volledige uitrusting inclusief printer, die tranen van dankbaarheid veroorzaakten. Tijdens hun verblijf in Guardo hebben de Nederlanders de burgemeester, Juan Jesus Blanco weer gezien, die hun dankbaar is voor de hulp die ze bieden aan de plaatselijke asiel. Tijdens deze ontmoeting kondigden Eric Hoijtink en Pieter Moes aan dat ze verwachten in October terug te komen naar Guardo met nog meer hulpgoederen.

Deze aankondiging overlade de vrijwilligers van het dierenasiel met vreugde, die hun dankbaarheid kenbaar maakten voor deze inzet, wat een jaar geleden was begonnen toen beide burgers hun hadden gevonden via internet toen een hond was overleden door de kou in Guardo. Vanaf toen begon het allemaal wat beter te worden voor de dierenbeschermers. De gemeenteraadslid kwam zijn belofte na om te helpen met jaarlijks 1800  euro en het aannemen van iemand om te helpen met de werkzaamheden, maar de solidariteit komt vanuit Nederland, ze maakten indruk door  het volhouden van de werkzaamheden die ze verrichten voor de zestig verlaten honden die in de actualiteit raakten.