21 t/m 31 mei

Verslag van ons zevende transport met hulpgoederen naar arme asiels van 21 tot en met 31 mei 2009

Dit was niet alleen een transport met hulpgoederen, maar we hebben ook een week gewerkt in het asiel “La Pontiga” bij Oviedo.

In januari is Piet naar het asiel “La Pontiga”geweest om er voer en allerlei andere dingen te brengen, dit gebeurde naar aanleiding van een noodoproep die we hoorden over het asiel. Toen Piet terug kwam en vertelde dat het er echt slecht is, hebben we samen met Yvonne en Jos al plannen gemaakt om er in mei een week te gaan werken..

Dit asiel is tot dusver het allerslechtste asiel wat wij hebben gezien. Heel arm en er moet heel veel gebeuren wil je de leefomstandigheden van de honden en de werkomstandigheden van de mensen een beetje aangenamer maken. Hier is heel veel geld en mankracht voor nodig.

We hebben een datum geprikt, een vakantiehuis daar in de buurt gezocht, en alles geregeld.

Aangezien Jos en Yvon met eigen auto gingen, konden die ook nog wat voer meenemen in hun auto, dus dat daar ook naartoe gebracht.

Een paar dagen voor vertrek hebben wij al de aanhanger en de auto volgepakt.

Dit is de lijst met spullen die we meenemen.

1250 kilo hondenvoer, 40 kilo kattenvoer, 3 dozen blikvoer (75 kilo), 2 grote dozen hondensnacks, 2 dozen greenies (100 stuks), 2 zakken halsbanden en riemen, 2 zakken speelgoed, 7 dozen a 12 flessen Exil Tick Off pompspray tegen teken en vlooien, 2 dozen vuilniszakken, 2 dozen onderleggers, 3 dozen medicijnen/ontworming enz., 1 doos hondensnoepjes, 1 doos handdoeken, 120 dekens, 11 grote zonweringdoeken, 1 rol schaduwgaas, 5 rollen zeil, 1 vari-kennel, 18 emmers, 2 iglo's.

Een paar dagen voor vertrek kregen we nog een mailtje van de verhuurder van het huis wat we hadden gehuurd of we met de auto kwamen of met het vliegtuig. Toen verteld dat we met de auto en een grote aanhanger met 1800 kilo spullen zouden komen. De verhuurder reageerde toen dat de aanhanger niet naar het huis kon, en dat we een plekje moesten zoeken voor de aanhanger. Zo gezegd zo gedaan en de aanhanger konden we de hele week bij Sonia (vrijwilligster van het asiel) in de tuin zetten. Dus dat probleem was opgelost.

Donderdag 21 mei

Vanmorgen om 5.00 uur vertrokken, want zoals altijd moeten we ook deze reis de eerste dag Bordeaux bereiken. Yvonne en Jos vertrekken later, maar die halen ons wel weer in omdat wij erg zwaar beladen zijn met de grote aanhanger vol spullen, en zij rijden alleen met de auto.

We konden goed opschieten in Nederland en geen files want het is vandaag Hemelvaartsdag dus bijna iedereen is vrij.

In Parijs hebben we wel enig oponthoud gehad en even in de file gestaan, maar dat is bijna elke keer als wij Parijs doorrijden.

Ergens in de middag tussen Poitiers en Bordeaux kwamen Yvon en Jos ons achterop rijden en die zijn achter ons blijven rijden zodat we in Bordeaux in hetzelfde hotel zouden overnachten.

Om 20.30 uur waren we in Bordeaux bij het hotel (Quick Palace). Daar 2 kamers geboekt en nog even aan de overkant van de straat bij een restaurant wat gegeten. Daarna naar bed, want we willen morgen om 7.00 uur weer gaan rijden.

Vrijdag 22 mei

Vanmorgen om 6.00 uur opgestaan, ontbijtje, Jos en Yvon wakker gemaakt, want die sliepen door omdat de telefoon niet afging, en nadat zij ontbeten hebben zijn we om 7.30 uur gaan rijden. Het reed allemaal lekker door en we schoten goed op.

Voor Bilbao ging Yvon ons even voorbij en kon niet meer invoegen voor de juiste baan, dus ze ging de stad in. Wij zagen dat, dus wij er achteraan. Ja, daar reden we met die grote aanhanger door de drukke stad. Op een gegeven moment reden wij weer voorop en kon de Tom Tom ons gelukkig weer terug leiden naar de grote weg.
Het is verder een mooie route waar je af en toe een blik kunt werpen op de zee.
We hadden met Mercedes van het asiel afgesproken dat we naar Gasolinera in El Berron zouden gaan en dan met Bea (een vrijwilligster van het asiel) zouden bellen, die daar naartoe zou komen en dan met ons naar Sonia zou gaan.
Eerst hebben we in Oviedo rondgereden, want de Tom Tom kende de straat niet waar we afgesproken hadden en wij dachten dat het in Oviedo zou zijn, maar het bleek wel ongeveer 10 kilometer voor Oviedo te liggen.
We waren om 17.15 uur bij Gasolinera El Berron en hebben Bea gebeld die een kwartiertje later aanwezig was. Achter Bea aangereden naar Sonia en daar de aanhanger geparkeerd.
Zaterdagochtend gaan we hem weer ophalen want dan gaan de spullen naar het asiel.
Toen gebeld met de verhuurder en gezegd dat we naar het huis gingen en dat hij ook wel daar naartoe kon gaan. Onderweg naar het huis kwamen we door een dorpje en daar stond de verhuurder ons op te wachten. Even kennis gemaakt en toen zei hij dat we nog een stukje achter hem aan moesten rijden, dan de auto moesten laten staan en bij hem in de auto zodat we konden zien hoe hij naar boven reed. Nou dat was me wat!!!!
We moesten via een weggetje tussen 2 huizen door waar hij aan beide kanten van de autospiegel 3 centimeter over had. Toen verder naar boven eerst nog een stuk asfaltweggetje en toen een stuk zandpad, net breed genoeg voor de auto met een aardig afgrondje naast de weg. Vreselijk!!!!! Toen we boven waren stond ik helemaal te trillen, ik vond het echt niet leuk en heb ook gezegd dat ik wel elke dag ga lopen, want dat ik niet met de auto over dat weggetje wil. Ook Piet zei gelijk, hier ga ik niet met mijn auto naar boven want ik krijg hem er niet onbeschadigd langs. Ook Jos zei dat hij de draai niet kon krijgen met zijn auto, dus daar waren we het snel over eens.

Wel hebben we het huis nog even bekeken, en wat een schitterend huis was het. Helemaal geweldig, en de ligging was ook mooi, maar niet om elke dag naar beneden en weer naar boven te moeten. Piet en ik zijn lopend weer naar beneden gegaan en de anderen met de auto.

We hadden wel € 112,50 aanbetaald, maar jammer dan, we moesten op zoek naar een andere plek. De verhuurder vroeg ons of we wel iets anders hadden, maar dat hadden we natuurlijk niet, want we hadden een schitterend huis gehuurd, maar ja. Hij zei dus dat we de € 112,50 weer terug kregen en dat hij voor ons ging zoeken naar een ander huis.

We moesten weer achter hem aan rijden en gingen weer de bergen in, weer erg hoog, maar beter te rijden dan het vorige huis. Het was weer een mooi huis, maar het was niet mogelijk om het huis voor de tijd die wij wilden te huren. Daar vertelde de man van wie wij het huis hadden gehuurd dat hij reisagent was en verder voor ons op zoek ging. Hij bellen en bellen en nog weer bellen, en eindelijk had hij iemand aan de telefoon die wel een huis voor ons had.

Wij zijn samen met hem naar het dorpje Argame gegaan, waar een huis was die we konden huren. Gewacht op de eigenaars van het huis, het huis bekeken (het moest al erg raar zijn als we deze woning niet zouden nemen, want we waren natuurlijk bekaf), en het huis gehuurd.

Om 22.00 uur waren we aan het uitladen. We hadden met Mercedes afgesproken dat we haar vanavond nog ergens zouden ontmoeten, maar dat hebben we afgezegd en verplaatst naar morgenavond. Toen nog snel een kop koffie gemaakt en een broodje gegeten en naar bed.

Zaterdag 23 mei

We hoefden vanmorgen gelukkig niet zo vroeg op te staan, want we hadden afgesproken dat we rond 10.00 uur bij het huis van Sonia zouden zijn om de aanhanger weer op te halen en dat we rond 11.00 uur samen met alle vrijwilligsters bij het asiel zouden zijn. Bij de boerderij waar zij hun spullen in opslag hebben de andere vrijwilligsters ontmoet en met elkaar alles uitgeladen wat voor hun was. Alles was natuurlijk niet voor “La Pontiga” want we gaan morgen naar Guardo en die krijgen natuurlijk ook hun deel.

Ze waren zoals altijd weer erg blij met alle spullen en ze hebben gelijk een lading spullen in een four wheel drive van 1 van de vrijwilligsters gelegd en naar beneden naar het asiel gebracht, zodat ze voor de komende week weer voer beneden hebben. Het pad naar beneden is niet berijdbaar met een gewone auto, het is een vreselijk slecht pad.

Toen we alles voor hun hadden uitgeladen zijn we naar beneden naar het asiel gegaan om daar rond te kijken en Bea ging Piet vertellen wat ze graag wilden wat er die week zou gebeuren, en Piet zei, ik moet zeker wel een half jaar blijven zoveel als ze vertelde dat er moest gebeuren.

We hadden van te voren aan ze aangegeven dat ze voor € 600 materialen mochten bestellen, en dit was gebeurd en de materialen zouden dinsdag afgeleverd worden. Wel moesten er nog een vracht cement gekocht worden en dat gaan we vanmiddag doen.

We hebben rondgekeken en de vrijwilligers waren druk bezig met het schoonmaken e.d. Ze laten dan de honden van de hokken waar ze mee bezig zijn een tijdje los lopen, en 1 van de honden liep achter Jos langs en beet hem in zijn kuit. De wond verzorgt en toch maar besloten dat het beter was dat hij even naar de Eerste Hulp zou gaan om een tetanus injectie te halen. Dus met zijn allen vertrokken, Onze auto daar laten staan omdat de aanhanger er nog achter zat. Wij zijn bij Maria (vrijwilligster) in de auto gestapt en Jos en Yvon zijn met eigen auto gegaan. Eerst naar de eerste hulp en daar hebben ze de wond verzorgt en heeft Jos een tetanus injectie gehad, toen naar een apotheek, want hij moest ook een antibioticakuur hebben.

Al met al duurde het lang en waren we bijna de gehele middag onderweg. Daarna naar een supermarkt om boodschappen te halen, want wij hadden natuurlijk niets om te eten. Toen we de boodschappen hadden gedaan naar de bouwmarkt om cement te kopen. We hebben toen 400 kilo cement opgehaald. Weer naar het asiel, want het cement moest natuurlijk met de four wheel drive naar beneden gebracht worden.

Daarna weer met onze auto naar het huis van Sonia om daar de aanhanger te stallen en naar ons huis. Inmiddels was het al weer laat. Snel eten gemaakt, douchen en nog naar Oviedo waar we Mercedes zouden ontmoeten. We hebben elkaar maar even gesproken en een afspraak gemaakt voor dinsdagavond bij een cafeetje in Oviedo waar zij een adoptiegesprek had. Om 23.00 uur waren we weer thuis, even een kop koffie en naar bed.

Zondag 24 mei

Vanmorgen konden we het een beetje rustig aan doen, want we gaan vandaag naar Guardo. We hebben gekozen voor de weg door de bergen (de Pico’s). Het was een schitterende tocht!

Rond 15.00 uur waren we in Guardo en zoals altijd zijn we naar de kerk Santa Barbara gegaan en hebben daar gebeld met Genoveva. Na een kwartiertje kwamen de dames eraan. Zoals altijd helemaal blij en hevig geëmotioneerd.

Naar het asiel gegaan en daar natuurlijk weer rondgekeken. Je ziet steeds weer dezelfde honden die er al lange tijd zitten en die je heel graag mee zou willen nemen. Maar ja, slikken en weglopen, want het is niet mogelijk.

Wel zie je dat de honden hier heel liefdevol verzorgt worden.

We hadden de aanhanger niet bij ons, want we hadden gisteren al de spullen voor Guardo in beide auto’s gepakt. Dus toen de auto’s uitgeladen.

Natuurlijk waren ze weer erg blij. Daarna vroegen ze nog of de beide heren (Jos en Piet) een hek wilden repareren, want er was een hond Atilla die steeds ontsnapt, en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Dus de heren hebben enigszins provisorisch het hek gerepareerd.

Ja, en we moesten natuurlijk kijken waar het nieuwe asiel komt. Het is niet zo ver van het oude asiel, en we zijn er naartoe gewandeld. Er is nog weinig te zien, ze zijn nog niet aan het bouwen en er staat alleen een bord waar het komt.

We moesten natuurlijk wel met elkaar bij het bord op de foto.

Plotseling zei Genoveva tegen mij, Hennie kijk eens daar loopt Coronel, en ja hoor er liep een hond, sprekend Coronel. Hij kwam bij ons en we hebben even met hem geknuffeld. Het was Pedro Lucky die van een vrouw is die daar woont. Hij lijkt op afstand sprekend op Coronel, maar hij is wat kleiner.

Weer teruggelopen naar het asiel en met de auto naar het hotel waar we vannacht blijven. We hadden afgesproken met de dames dat we elkaar om 20.00 uur weer in het hotel zouden ontmoeten. Wij hadden de dames met hun echtgenoten uitgenodigd om daar met ons te dineren, dit om toch een klein beetje mijn verjaardag te vieren. (Ja, ik was jarig 24 mei).

Om 20.00 uur arriveerden de dames met echtgenoten en hebben we de doos met medicijnen nog even doorgenomen. Als er medicijnen zijn waarvan Genoveva niet weet hoe de werking en de dosering is gaat ze ermee naar de dierenarts in Guardo en hij verteld haar alles, waarvoor het gebruikt wordt, over de dosering, enz. Dit is natuurlijk helemaal geweldig dat ze zo’n goed contact met de dierenarts heeft.

Om 21.00 uur moesten we aan tafel. Het was erg gezellig. Toen heeft Piet verteld dat het mijn verjaardag was, en dat vonden ze niet leuk dat ze dat niet wisten. Genoveva wou toen nog regelen met de hoteleigenaar dat er een taart kwam, maar dat lukte niet meer. Als nagerecht kregen we een blokje tiramisu en daar hadden ze 1 kaarsje opgezet.

Wij hadden voor de dames pantoffels meegenomen in de vorm van klompen en Genoveva moest er even mee op de foto.

Genoveva vertelde dat ze helemaal blij was met de computer die ze van ons heeft gekregen bij een eerder transport en dat ze daar veel mee doet. Ook zei ze dat ze elke keer als ik foto’s naar haar stuur van Coronel en Ronel, ze zit te huilen achter de computer. Dit omdat ze zo blij is dat de honden een geweldig nieuw huis hebben.

Deze mensen zijn helemaal geweldig!!

Wij werden uitgenodigd voor het feest ter ere van de opening van het nieuwe asiel en dat vindt plaats ergens in mei 2010. Ook vroeg Genoveva of wij nogmaals een gesprek met de burgemeester wilden hebben, omdat ze vindt dat het asiel te klein wordt. Maar daar is geen tijd voor want we vertrekken maandagochtend vroeg weer richting Oviedo. Wel hebben we afgesproken dat ze ons het mailadres van de burgemeester stuurt en dat we de burgemeester een mail sturen. En we hopen dan dat hij daar iets mee doet, net als toen Piet en Erik het gesprek bij hem hebben gehad, wat nu resulteerd in een nieuw asiel.

Om 23.00 uur hebben we afscheid genomen en zijn we naar ons bedje gegaan. Morgen gaan we weer naar “La Pontiga” en gaat de werkweek beginnen.

Maandag 25 mei

Vanmorgen om 9.00 uur vertrokken via de snelweg naar Oviedo. Zoals elke keer heb ik in de auto zitten huilen omdat we alles weer achterlaten. Zoals die mensen zijn, en met de honden omgaan, zo geweldig en dan doet het je pijn dat je weer weg gaat

Tegen twaalven waren we thuis en hebben gelunched. Omdat ik helemaal stuk zat, ben ik die middag thuis gebleven om even bij te tanken. Piet, Yvon en Jos zijn naar het asiel gegaan. De materialen voor de daken waren er nog niet, maar er moest ook cement gestort worden, dus daar konden ze wel mee aan de slag. Het was slecht weer vandaag en ze hebben maar in 1 hok de vloer kunnen repareren, maar er zat zo’n groot gat in de vloer dat er 175 kilo cement in ging.

Vanuit het asiel nog even langs de supermarkt. Toen ze thuis kwamen en de auto naast die van Jos zetten, zagen ze dat de zijruit van Jos zijn auto stuk was. Ik had er niets van gehoord of gezien, want ik heb liggen slapen en er was natuurlijk geen briefje achter gelaten. We hebben gekookt en vanavond verder geen afspraken, dus rust.

Dinsdag 26 mei
Vanmorgen om 7.00 uur opgestaan, ontbijtje gemaakt, ons lunchpakket e.d. klaar gemaakt en om 8.30 uur vertrokken naar het asiel. De heren zijn verder gegaan met cement storten en Yvon heeft honden ontdaan van de klitten, sommige hebben we samen gedaan omdat die onrustig waren.

Stront opgeruimd wat her en der lag, honden geknuffeld enz. en maar hopen dat de materialen spoedig komen.

In de rij waar we bezig waren was er een hond die ons erg aansprak, Kratos, een mastin mix die nog niet zo lang in het asiel was en die maar steeds voor het gaas zat te kijken of zijn baasje hem weer ophaalde, want die had hem daar ook gebracht. Hij was zo lief, maar erg bang. Ik mocht hem wel kriebelen, maar kwispelen deed hij totaal niet.

Wij hebben aan onze dochter verteld dat er zo’n lieve hond zat die ons erg aansprak en zij belde ons terug en zei dat zij hem wel wilden adopteren. Wij hebben daarop geantwoord dat ze geen overhaaste beslissingen moet nemen en er eerst maar eens over na moet denken. Als ze hem wel wil adopteren en hij mag van Blanca naar Nederland, dan halen we hem wel op.

Tegen de middag kregen we telefoon van Mercedes dat er geen materialen bezorgd zouden worden. Toen zijn we een beetje boos geworden, want we kwamen wel om een week te werken en dingen op te knappen. Wij hebben toen gezegd als er geen materialen komen gaan we naar huis. Mercedes zou nog gaan kijken wat ze kon regelen.

We zijn ’s middags vrij vroeg uit het asiel vertrokken en zijn zelf naar de bouwmarkt gegaan om te kijken wat voor materialen ze hebben wat wij kunnen gebruiken voor de daken. Er was ons namelijk verteld dat de spanjaarden geen doe het zelvers zijn en dat er geen bouwmarkten zijn. Nou dit klopt dus echt niet, want er zijn wel degelijk hele grote bouwmarkten met allerlei materialen, vergelijkbaar met Nederland. Wij hebben daar goede materialen gezien waar we heel goed, goede en mooie daken van konden maken, dus als er geen materialen besteld konden worden door Mercedes, zouden we zelf met de aanhanger naar de bouwmarkt gaan om de spullen te halen. We wilden tenslotte wat realiseren om de leefomstandigheden van een aantal honden te verbeteren.

Thuis gekookt en om 21.00 uur hadden we een afspraak met Mercedes bij een cafeetje in Oviedo. Toen we aankwamen was ze klaar met het adoptiegesprek en kwam ze gelijk bij ons aan tafel zitten. Ze vertelde ons dat ze de hele middag bezig geweest was om te berekenen welke en hoeveel materiaal ze nodig was voor de daken en ze had ze kunnen bestellen. Woensdag in de loop van de middag zou het afgeleverd worden, maar dan waren we weer bijna een hele dag kwijt, dus hebben we besloten dat wij de aanhanger gaan halen en al een lading bouwmaterialen ophalen bij het bedrijf waar zij het besteld had. Dit heeft zij allemaal telefonisch geregeld met het bedrijf. Toch nog met een tevreden gevoel naar ons huis gegaan, want we zouden morgen toch iets kunnen doen.

Woensdag 27 mei

Vanmorgen weer om 7.00 uur opgestaan zodat we mooi vroeg naar het asiel konden gaan, want datgene waar we voor gekomen waren kon vandaag beginnen. Eerst weer naar Sonia om de aanhanger op te halen zodat we langs het bedrijf konden waar de materialen waren besteld. Alles wat wij mee zouden nemen lag klaar voor ons. Ingeladen en naar het asiel. Vanmiddag zou de rest bij het asiel afgeleverd worden en die man zou dan ook gelijk nog weer de 300 kilo cement meenemen die we ook nog weer hadden gekocht. Jos en Piet hebben een aantal balken op een ladder gelegd om ze op die manier mee te nemen naar beneden naar het asiel.

Het slechte pad is wel ongeveer 300 meter behoorlijk steil naar beneden.

Nu konden ze beginnen met de daken op de hokken. Wij hadden van te voren gezegd dat we graag wat nieuwe hokken wilden maken, maar zij vonden het belangrijker dat er op ongeveer 10 hokken nieuwe daken kwamen. Een aantal van deze daken was er met de storm in januari afgewaaid. Ook hebben ze voor het bedrag van € 670,00 wat wij beschikbaar hadden gesteld, materiaal kunnen kopen voor ongeveer 10 daken.

Mercedes had aan ons aangegeven op welke hokken nieuwe daken moesten en daar zijn we mee begonnen. De afgelopen dagen was het slecht weer en regende het veel, maar nu werd het warm. De 2 heren waren bezig met de daken en ik kon wat assisteren door spullen aan te geven, vast te houden enz. Tevens de hondjes die erg bang waren als er in hun ren gewerkt werd lekker op de arm te pakken en gerust te stellen. Yvon was tussendoor weer bezig met klitten knippen, borstelen enz

Om 13.00 uur werd het eerste deel van de materialen afgeleverd en een uurtje later kwam het laatste. Het was een mooi vrachtje en daar kon dus best wat mee gerealiseerd worden. Het is alleen jammer dat het nu al woensdagmiddag is en dat we maar 3 dagen meer hebben. Toch best kunnen opschieten, maar tegen 17.00 uur uit het asiel weggegaan, aanhanger weer naar Sonia brengen, langs de bouwmarkt voor schroeven en spijkers enz, boodschappen doen voor onszelf en naar huis.

Douchen, eten en vanavond komt Mercedes even bij ons op bezoek. Het was lekker weer, dus lekker in de tuin gezeten.

Donderdag 28 mei

Vanmorgen weer zoals elke dag om 7.00 uur opstaan, ontbijten, spullen klaarmaken om mee te nemen naar het asiel en weer op pad.

Vandaag weer verder gegaan met de daken en 2 hebben we helemaal af kunnen maken. De derde is al in voorbereiding.

Tussen het assisteren door heb ik nog veel onkruid verwijderd, wat het een beter aanzien geeft. Yvon heeft weer veel geborsteld/geknipt enz. Ook hebben we voor verschillende hokken schaduwgaas gemaakt.

Yvon is ook bij Lola in het hok geweest. Lola is een heel bang hondje van 11 jaar wat bij de zigeuners vandaan komt. Yvon had haar op de arm, en ze was eerst vreselijk bang, ze zat helemaal te trillen, maar na lekker met haar te knuffelen werd ze steeds rustiger.

Yvon wou haar graag adopteren en heeft dat ook doorgegeven aan Mercedes, maar Mercedes moest dat eerst met Blanca overleggen, want die beslist daarover.

In de loop van de middag liep weer de hond los die Jos zaterdag heeft gebeten, en Yvon had hem niet gezien en hij loopt zo achter Yvon langs en bijt haar in haar bovenbeen. Yvon had een flinke wond. Ze heeft het verbonden maar hoefde niet naar de eerste hulp voor een tetanus injectie omdat het bij haar nog niet zo lang geleden was dat ze hem heeft gehad. Wij hoorden later dat deze hond al bijna alle vrijwilligers heeft gebeten!!!

We waren tegen 19.00 uur thuis, eerst even zitten om iets te drinken, dan douchen, eten maken, nog een kop koffie en naar bed, want je merkt dat je gewoon erg moe wordt en het je elke dag meer tijd kost om weer bij te tanken.

Vrijdag 29 mei

Vandaag weer hetzelfde ritueel, 7.00 uur opstaan, ontbijtje, spullen klaarmaken en op, naar het asiel. In het asiel weer verder gegaan met de zelfde werkzaamheden, derde dakje afgemaakt en verder gegaan met het vierde dakje. Het vierde dakje is in het hok van Kratos, de hond waar we helemaal verliefd op zijn. Hij begint nu ook te kwispelen als hij ons ziet. Je ziet in deze week al een grote verandering bij hem. Ik heb hem ook beloofd dat op het moment dat wij plek hebben voor nog een hond, wij hem ophalen als hij daar nog is, ik weet alleen niet hoelang dat nog gaat duren.

Wij Yvon en ik konden weer assisteren, spullen aanslepen, wat rotzooi opruimen, aandacht aan de honden besteden en Yvon heeft weer een hond helemaal ontdaan van zijn klitten. Toen we om 16.30 uur bij de auto aankwamen en weg wilden rijden zagen we dat we een lekke band hadden. Dus eerst band verwisselen. We zouden toch boodschappen doen en daar hebben ze ook een garage, dus konden gelijk vragen of ze de band konden repareren. Dit lukte dus, maar al met al waren we weer vrij laat thuis. Dus weer eten maken, douchen, kop koffie en naar bed want we beginnen vreselijk moe te worden.

Het is echt geen vakantie deze week!!

Zaterdag 30 mei

De laatste dag in het asiel, gelukkig omdat we gewoon heel moe zijn, maar niet tevreden omdat we toch niet alles hebben kunnen realiseren wat we wilden en alles, de honden/het werk zo achter moeten laten.

Piet en Jos wilden het vierde dakje af maken vandaag en dat is ook gelukt.

De vrijwilligers waren er vandaag ook. Op zaterdag zijn de vrijwilligers er om schoon te maken enz. en de andere dagen zijn er 2 jongens en dat zijn betaalde krachten. De 2 jongens die er door de week zijn, zijn echt helemaal dol op de honden en de honden op hun. 1 van de 2 jongens Santi, gaat eerst de hokken schoonmaken en als hij hiermee klaar is, pakt hij van één ren de honden en gaat een tijd met ze wandelen. Helemaal toppie.

Yvon kreeg vandaag te horen dat Lola niet mee mocht naar Nederland. Ze mag wel een andere hond adopteren uit het asiel, maar Lola met haar trieste achtergrond niet. Yvon was daar erg verdrietig over en wou op dat moment geen andere hond meenemen. Ze gaat helemaal voor Lola.

Wij hebben nog een tijdje met Kratos geknuffeld en aandacht gegeven, en Mercedes heeft nog filmpjes gemaakt. Ook even kijken hoe hij aan de riem loopt enz. Hij was vreselijk bang toen hij binnen gebracht werd, maar tegen ons gaat het al veel beter dan in het begin van de week.

Om 15.00 uur hadden we het helemaal gehad en hebben we afscheid genomen van alle vrijwilligers. Mercedes heeft ons beloofd dat de daken afgemaakt gaan worden door een mannelijke vrijwilliger wat een handige klusjesman is. Als het klaar is maakt ze foto’s en stuurt ze die op.

Wij zijn boodschappen gaan doen voor de terugreis van morgen en de aanhanger opgehaald. Daarna naar huis, eten alles inpakken en heel vroeg naar bed, want we willen morgenvroeg om 4.00 uur opstaan en om 5.00 uur gaan rijden.

Zondag 31 mei

Vanmorgen om 4.00 uur opgestaan en inderdaad om 5.00 uur zaten we in de auto. Voor ons was het met veel emoties, omdat je zoveel lieve honden die al bijna hun hele leven in het asiel zitten achter moet laten. Ook had ik best wel verdriet om Kratos, die in het begin van de week nog zo bang was, en aan het eind van de week al kwispelde als hij ons zag, maar ik hoop dat onze dochter hem gaat adopteren.

Wel gaan we proberen dingen te organiseren zodat we in september met een grotere groep mensen weer naar “La Pontiga” kunnen om weer wat te bouwen, op te knappen zodat een aantal honden voor de winter een goed onderkomen heeft.

Onderweg hebben we nog wel een keer het raam van de auto van Jos moeten plakken, maar verder zonder problemen verder kunnen rijden.

Het was totaal niet druk op de weg en tot Parijs konden we heel goed doorrijden. In Parijs was het erg druk, maar om 22.30 uur waren we in Hazeldonk (grens Belgie/Nederland) waar we nog even iets gegeten en gedronken hebben.

Afscheid genomen van Jos en Yvon en verder gereden en om 2.00 uur waren we thuis. Erg moe maar blij dat we weer thuis waren.

Hieronder heeft u de link waar u alle foto's kunt bekijken.

http://www.mijnalbum.nl/Album=NSCJAVUL

En nog de linken van de filmpjes die er zijn gemaakt.
http://www.youtube.com/watch?v=PwHmz5gRyWU

http://www.youtube.com/watch?v=hoc1GvtgjJA

http://www.youtube.com/watch?v=_AdrmhBIl9k

http://www.youtube.com/watch?v=hq_rquX4dGs

http://www.youtube.com/watch?v=UH6U9JAfADg

http://www.youtube.com/watch?v=nuC-NvO1W70

http://www.youtube.com/watch?v=eTHalxfSN_I

http://www.youtube.com/watch?v=P9Rrx_y0TkA

http://www.youtube.com/watch?v=fm0BsoyPunE

http://www.youtube.com/watch?v=Nzlfs-8nREM

http://www.youtube.com/watch?v=maKqF5IIWGM

Natuurlijk willen we weer iedereen bedanken die iets gedoneerd heeft in de vorm van geld of goederen zodat het weer mogelijk was om dit transport en een week werken te kunnen realiseren. Zonder deze donaties is het ons niet mogelijk om dit te kunnen doen.