20 t/m 30 september

Verslag van ons zestiende transport naar buitenlandse asiels van 20 t/m 30 september 2011

Even in het kort een inleiding omtrent dit transport naar Spanje.

Zoals de meeste van jullie wel weten die het doen en laten van onze stichting volgen, zijn wij in april met een groep mensen in het asiel Capab/Torres geweest om daar nieuwe binnenhokken met buitenrennen te maken, zodat de honden van de ketting kunnen.

We hadden gelijk in april al aangegeven in Spanje dat we in september weer zouden komen en meer hokken te maken in de hoop dat alle honden voor de winter van de ketting af zouden kunnen en een fatsoenlijk hok met ren zouden hebben.

We hadden de actie voor het inzamelen van geld voor de hokken met binnenrennen.

Alles was dus geregeld, huis gehuurd, auto geregeld zodat er meer mensen mee konden. Maurice die in april mee was had daar een Alaskan Malamute gezien die hij wel heel graag wou hebben en had gevraagd of we die voor hem mee wilden nemen, dus ook dat was geregeld (castratie enz.).

En natuurlijk onze eigen hond zou mee terug gaan. Onze Goofy uit het asiel in Guardo.

Twee weken voor de vertrekdatum had ik wederom contact met Spanje, en vroeg of ze wel alvast de materialen voor de hokken wilden bestellen, zodat we direct konden beginnen als we er waren.

Tot onze verbazing kwam het management van het asiel toen met het bericht (waar ze nog geen enkele keer over gesproken hadden), dat de vrijwilligers van het asiel niet meer hokken wilden hebben. Dit vonden we zeer vreemd en we hebben dit nagevraagd. Wat bleek, de vrijwilligers wilden er graag hokken bij hebben zodat alle honden van de ketting konden, maar 2 personen van het management hadden andere ideeen, en die wilden niet dat er meer hokken gebouwd werden.

Ze vonden het goed dat we kwamen, en we mochten dan wel de honden verzorgen, kammen, borstelen enz. Ook het geld wat we ingezameld hadden voor de hokken wilden ze wel graag hebben. Het geld afgeven doen we natuurlijk niet, als zij besluiten dat ze geen nieuwe hokken willen, kunnen de mensen die het gedoneerd hebben het terugkrijgen of het wordt aan bouwactiviteiten in andere asiels besteedt.

Over dit soort dingen is het nodige heen en weer gemaild met het management, maar het is tenslotte hun asiel en zij beslissen. Wij vonden het niet leuk dat dit niet eerder doorgegeven is, want er is constant contact geweest.

Ja en dan sta je, alles voorbereidt, iedereen zijn vakantie gepland, alles geregeld en dan blijkt dat je daar niets kunt doen. Wat moet je dan???

Dus we hebben gezamenlijk besloten om te gaan, en om dan maar te kijken bij de kattenopvang Amigat of we daar iets kunnen doen.

Het enthousiasme waarmee we er naartoe zouden gaan was wel een beetje weg.

Maar we zijn toch gegaan.

Dinsdag 20 september 2011

Wij Piet en Hennie zijn vanmiddag vertrokken samen met onze honden. Onze honden gaan een weekje logeren bij kennissen in Limburg, dus die brengen we daar langs.

De honden daar achter gelaten (vinden we echt niet leuk), een hapje gegeten en toen doorgereden naar Jo, die ook met ons mee gaat. Daar de camper in de tuin geplaatst en vannacht in de camper geslapen.

Vroeg naar bed, want we willen morgenochtend om 5.30 uur gaan rijden.

Woensdag 21 september 2011

Cherinda gaat ook weer mee en wordt vanmorgen al om 5.00 uur door Henri en Anita gebracht. Toch nog even met elkaar koffie gedronken en een broodje gegeten en om 6.00 uur vertrokken.

De mannen zaten voorin en Cherinda en ik achterin en hebben heerlijk liggen slapen onderweg.

Zoals altijd stoppen we voor een overnachting in Bordeaux. We waren daar rons 20.00 uur en we hadden geluk want ze hadden nog net 2 kamers vrij.

Nog even een lekker bakje koffie gezet in de camper, en toen naar bedje, en dan morgen door naar Guardo in Spanje waar we 2 nachten blijven en waar wij onze Goof weer zien.

Donderdag 22 september 2011

Vanmorgen om 6.30 uur een ontbijtje en om 7.30 uur weer gaan rijden. De tweede dag is het altijd wat relaxter dan de eerste dag, we hoeven nu maar ongeveer 600 kilometer meer.

Het weer is goed, lekker temperatuurtje.

Zo rond 15.00 uur waren we in Guardo en het vaste ritueel is dat we de auto bij de kerk "Santa Barbara" neerzetten en dan Genoveva bellen.

Genoveva zou zo snel mogelijk komen, maar eerst kwam Thomas. Thomas is ook een vrijwilliger van het asiel. Thomas vroeg of we even meegingen naar een cafeetje om iets te drinken, nou ja vragen, hij spreekt geen worrd engels, dus het was meer met gebarentaal. Maar dat geeft niet, want we begrijpen elkaar wel. Ook toen we bij het cafeetje zaten was het moeilijk om te communiceren, maar ach, met handen en voeten en pen en papier kom je een heel eind.

10 minuutjes later kwam Genoveva, maar het communiceren blijft op dezelfde manier doorgaan, want ook Genoveva spreekt geen engels,

Ze vertelde wel dat ze heel blij is dat wij Goofy gingen adopteren en ook vertelde ze dat ze 3 mastinpuppen had. Deze waren gevonden aan een ketting in een sloot toen ze 6 weken oud waren.

Ook vertelde Genoveva gelijk dat de 2 pallets met goederen die we verstuurd hadden die week waren aangekomen. Ze was er superblij mee!!

Na wat te hebben gedronken zijn we naar het asiel gegaan. Daar natuurlijk weer alles bekeken, en ze zitten nog steeds niet in het nieuwe asiel, want er zijn allerlei problemen. Samen met een groep honden naar de rivier geweest en ze lekker laten hollen.

Natuurlijk ook kroelen met de mastinpuppen. Wat een poepies!!!!

En we hebben natuurlijk Goof weer gezien, en even met hem gewandeld. Goof is nog steeds ontzettend bang, en heeft nog een lange weg te gaan. Ook is hij vreselijk mager, maar hij eet ook zeer slecht. Soms dagen achter elkaar helemaal niets, en dan een dag weer wel wat. Maar we hopen dat daar thuis snel verandering in komt.

Ook zijn we nog even naar het nieuwe asiel geweest, maar daar wordt alweer van alles gesloopt. Je houdt het niet voor mogelijk, lampen zijn alweer verdwenen, ramen ingegooid enz. Volgende week heeft Genoveva weer een gesprek met de burgemeester, en we hopen toch echt dat er eens wat schot in komt en dat ze naar hun nieuwe onderkomen kunnen.

Tegen 20.00 uur naar het hotel gegaan. Genoveva kon vanavond niet komen, dus wij konden gaan douchen, dan eten en lekker vroeg naar bed.

Vrijdag 23 september

Vanmorgen tegen tienen naar het asiel, want ik zou vandaag de hele dag aan Goof besteden, met hem gaan wandelen enz. zodat hij aan me kan wennen, want hij gaat morgen wel met ons mee.

Jo, Cherinda en Piet gaan het groene schaduwgaas wat we mee hebebn genomen om het hek van het asiel maken.

Tegen 17.00 uur zijn we weer bij het asiel weggegaan. We moesten vandaag naar een ander hotel, want het hotel waar we altijd slapen had al lange tijd alles volgeboekt voor deze nacht. Zij hadden geregeld dat we naar een hotel konden in een dorp verderop.

Genoveva heeft ons daar naartoe gebracht, ook in dit hotel ontzettende aardige mensen, maar alleen de dochter van de eigenaresse spreekt engels. De kamers zijn niet zo mooi als in het andere hotel, maar alles is netjes, schoon en goede bedden, wat wil je dan nog meer!!

Er was niet veel parkeerruimte bij het hotel, en we hadden natuurlijk de grote camper bij ons, dus Genoveva zei dat we om 21.00 uur opgehaald zouden worden, zodat we met elkaar in het andere hotel kunnen eten.

Wij hadden dus nog mooi even tijd om rustig te douchen, nog even het dorpje doorgewandeld en voor negenen stond de zwager van Genoveva met zijn auto voor het hotel om ons op te halen. Hij bracht ons naar het hotel in Guardo.

We hebben met Genoveva en haar man gegeten en ondanks de taalbarriere hebben we het ontzettend gezellig gehad.

's Avonds om 23.30 uur heeft Genoveva ons weer terug gebracht naar het andere hotel en morgen vertrekken we naar Torrelavega. Maar natuurlijk gaan we eerst wel Goofy ophalen, want die blijft deze week al bij ons en gaat volgende week mee naar Nederland.

Zaterdag 24 september

Vanmorgen konden we het rustig aan doen, dus een klein beetje uitslapen, een ontbijtje en toen naar het asiel, want we gingen Goof ophalen.

Toen we bij het asiel aankwamen bleek dat er een hond een kast had opengemaakt en er allerlei spullen had uitgehaald. Er lagen overal handschoenen, pipetten enz. allemaal op de grond. Piet is over het hek geklommen en heeft de meeste spullen weer bij elkaar gezocht.

Even later kwam Genoveva ook. We hadden met de pallets die we verstuurd hadden ook 3 dogloo's meegestuurd en daar moesten we nog even foto's van maken.

Ja en toen naar Goof, Goof aan de riem gedaan en hem meegenomen.

En dan volgt het afscheid, wat voor Genoveva heel heel moeilijk was. Ze is maanden met Goof bezig geweest zodat ze hem aan de riem kon krijgen en met hem kon wandelen, hij was zo vreselijk bang. En nu gaat hij weg. Ze is ontzettend blij dat hij met ons meegaat, maar ze moet wel afscheid nemen, en dat is zwaar, erg zwaar.

We zijn op een gegeven moment maar weggegaan, want ze heeft dan zo'n verdriet. Zij hangt zo met hart en ziel aan al haar honden, het zijn allemaal haar kinderen.

En dan naar Torrelavega, dit is echt met gemengde gevoelens, want we wilden zo graag daar aan het werk, en dat gaat nu niet gebeuren.

In de buurt van Torrelavega hebben we hetzelfde huis gehuurd als in april.

We waren daar tegen 14.00 uur en ze waren er al om ons de sleutel te geven.

Dit is echt een schitterend huis, met alles erop en eraan. 3 Slaapkamers, 3 badkamers, volledig ingerichte keuken met oven, magnetron, wasmachine enz. enz.

Daarna naar het asiel Capab/Torres gereden om daar even te kijken.

Ja en dan loop je daar met een brok in je keel, want jeziet nog zoveel honden aan een ketting, en wij hadden ervoor kunnen zorgen dat ze van de ketting afkwamen. Dit is werkelijk in en intriest. Door rare ideeen van bepaalde mensen moeten die arme honden afzien in weer en wind aan een korte ketting in een houten hok.

Maar wij hebben dit wel vaker gezien, ervoor zorgen dat het asiel er zeer slecht uitziet, want dan krijg je de meeste donaties binnen. En dat het ten koste gaat van de dieren wordt dan niet meer bij stil gestaan.

Datzelfde geldt voor bepaalde stichtingen, die niet willen helpen als er een noodkreet gestuurd wordt, want dan gaat het geld kosten, maar nu, nu ze er gratis honden vandaan kunnen halen komen ze er wel. Daar gratis de honden weghalen en hier "verkopen" ja echt een lucratieve bezigheid!!

Daarna zijn we nog even naar de LIdl geweest om boodschappen te doen, en toen naar huis, en lekker lui zijn.

Zondag 25 september

Vandaag een echte rustdag, want er stond helemaal niets op het programma. Toch is dit niet wat we willen, want we waren zo graag gaan bouwen, maar ja we wisten van te voren dat dat niet zou gaan, dus we moeten ons er maar bij neerleggen.

Vanmorgen in alle rust ontbeten, lekker buiten op het terras gezeten, met Goof gewandeld en besloten dat we vanmiddag toch nog even weer naar het asiel Capab/Torres gaan. Het laat ons niet los.

Het is met Goof wel een probleem, hij is zo bang, wil helemaal niet eten, dus we voeren hem en spuiten hem water in zijn bek. Hij moet toch wat hebben, want hij is al zo mager.

We hebben nog even met Russell gebeld wanneer we naar de kattenopvang (Amigat) kunnen, en dat kan niet eerder dan morgen.

Toen we aankwamen bij het asiel waren er de ontzettend lieve/goede vrijwilligers, daar even mee gekletst en we kregen ook van hun te horen dat ze heel graag meer hokken wilden hebben zodat de honden van de ketting kunnen. Maar ja, het management laat de vrijwilligers helemaal niet aan het woord, die mogen alleen werken en mond houden. Belachelijk maar waar.

We hebben nog even met wat honden gewandeld en toen maar weer naar huis, want we krijgen vanavond visite. Pedro en Laura komen bij ons.

Pedro en Laura kwamen tegen 19.00 uur en we hebebn een gezellige avond gehad.

Maandag 26 september

En het is elke dag hetzelfde, rustig ontbijten enz. want we hoeven niet aan het werk. De een van ons kan daar beter mee om gaan dan de ander, en voor sommigen is dat wel erg moeilijk. Maar ja we wisten het, dus je hebt je er maar bij neer te leggen, anders hadden we thuis moeten blijven.

We hebben ook maar besloten om donderdagavond tegen 19.00 uur te vertrekken naar huis. Dit mede omdat we honden aan boord hebben en het nog warm is. Dan is het beter om 's nachts te rijden.

Wij hadden dan ook graag vanmorgen naar de kattenopvang gewild, maar ook dat lukte niet. De Spanjaarden leven meer in de avond en 's ochtends zijn ze niet aanspreekbaar.

We hadden afgesproken om 16.00 uur bij het treinstation in Torrelavega, want Russell zou met de trein van Santander komen. Ook 3 andere vrijwilligsters en Laura waren er en gingen mee naar de kattenopvang.

Toen achter elkaar aan gereden naar de kattenopvang. Wij hadden nog allerlei spullen voor ze meegenomen, zoals kattengrit, manden, krabpalen, kattenbakken enz.

Dus toen we daar aankwamen eerst maar alles uitladen.

Daarna de krabpalen die we hadden meegenomen in elkaar gezet.

En verder overleggen wat ze graag willen wat wij er nog kunnen doen. Er zijn een paar dingen die ze graag willen en 1 daarvan is, een extra buitenren voor de katten. En dat was een klus waar je nog heel ver mee zou komen in de dagen dat we er nog zijn, tenminste als het materiaal voorhanden is.

De mannen zijn direct aan de slag gegaan, met de grond te egaliseren. Maar er was niet veel tijd meer, en er moest nog materiaal gekocht worden.

Om 20.30 uur zijn we dan maar naar huis gegaan, en de 3 vrijwilligsters van Capab/Torres en Russell en Laura zijn met ons meegegaan naar "ons huis" en Piet heeft voor ons allemaal pannenkoeken gabakken. Dit is Piet zijn specialiteit, pannenkoeken met spek, kaas en champignons. Als je 1 zo'n pannenkoek eet, zit je helemaal bommetje vol.

Tegen 24.00 uur zijn de dames weer weggegaan en wij naar bedje.

Dinsdag 27 september

Vanmorgen zijn Jo, Cherinda en Piet tegen 10.00 uur vertrokken naar de bouwmarkt en daarna doorgereden naar de kattenopvang. Ik ben thuis gebleven met Goofy, want anders zou hij de hele dag in de camper moeten zitten, en dat is ook niet wat.

Ze hebben daar de hele dag flink gewerkt en kwamen tegen 17.00 uur weer thuis.

Ik had het eten klaar, en na het eten zijn we nog even naar de bouwmarkt geweest om nog allerlei materialen op te halen zodat er morgen weer verder gewerkt kan worden.

Woensdag 28 september

Net als gistermorgen zijn Jo, Cherinda en Piet weer vertrokken naar de kattenopvang, en ik ben weer thuis gebleven met Goof. Ook kregen ze daar nog hulp van Pedro de man van Laura

Ze zijn goed opgeschoten, maar kregen het jammer genoeg niet af. We hopen nu maar dat er mensen zijn die het af maken.

We hadden op het moment dat we wisten dat we niet gingen bouwen in Capab/Torres, al bij de kattenopvang aangegeven dat we daar diverse werkzaamheden zouden kunnen doen, maar er werd geen actie op ondernomen.

Ja, het is en blijft Spanje, manana, manana!!!

's Avonds waren we uitgenodigd in het buitenhuisje van Laura en Pedro om daar met elkaar te eten. Ook Russell en de andere 3 vrijwilligsters van Capab/Torres gingen mee.

Wederom zouden we elkaar ontmoeten bij het treinstation in Torrelavega. De afspraak was dat we er om 20.30 uur zouden zijn. Ja en wij waren er natuurlijk mooi op tijd, maar toen we stonden te wachten kregen we een telefoontje dat het wat later zou worden, ongeveer 21.00 uur. Het werd dus nog wat later, en toen moesten ze nog bij de winkel langs om wat dingetjes mee te nemen, en toen naar het buitenhuisje, waarvan zij ook niet precies wisten waar ze moesten zijn.

Ook dat werd nog zoeken en tegen 22.30 uur waren we er eindelijk.

Het is echt een schitterende plek, klein huisje maar met een geweldige tuin en een fantastische omgeving.

Laura had inmiddels bijna alles klaar, en we hebben met elkaar heerlijk gegeten.

Wij zouden vanavond ook Lucas meenemen naar ons huis. Lucas is en hondje die gered is uit het dodingsstation en die wij meenemen en naar een mevrouw in Duitsland gaat.

Rond 1.00 uur zijn we weer richting "ons huis" gegaan, en waren om 1.30 uur thuis. Nog even de honden (ja het zijn er nu 2, Goofy en Lucas) uitlaten en naar bedje.

Donderdag 29 september

Vandaag staat er niets meer op de planning, vanmorgen lekker rustig aan, de spullen inpakken en alles al in de camper zetten.

Piet gaat deze middag slapen, en wij gaan het huis opruimen, schoon maken enz. en wat rondhangen.

Lucas gedraagt zich voortreffelijk.

Om 17.00 uur Piet uit bed, nog even wat te eten gemaakt (patat) en de laatste spullen in de camper en om 18.00 uur zouden we bij het asiel zijn om de honden op te halen die meegaan naar Nederland.

We hadden natuurlijk onze eigen Goof een mastin, Lucas een klein mixje voor een mevrouw in Duitsland, Cash een mastin voor de broer van Jo, Jambo de alaskan malamute voor Maurice en Balti een oud hondje die Jo nog meenam.

Onze honden waren natuurlijk dolblij dat ze ons zagen. Ook hebben we daar de honden even laten kennismaken met Goof, maar dat ging helemaal goed, geen probleem. Toen met elkaar nog koffie gedronken, en toen het laatste stuk naar huis.

Rond 17.30 uur waren we thuis.

Wij willen iedereen bedanken die dit transport weer mogelijk hebben gemaakt, en met name Hoijtink Campers uit Borger waarvan we weer een camper mee mochten hebben.

Ja, de camper was aardig vol. Zo rond 19.00 uur zijn we gaan rijden. Bijna alles was stil onderweg, maar er was er eentje die constant piepte, blafte enz. en dat was Balti. Nou dat is echt niet leuk als je dat de hele tijd moet aanhoren. We waren blij als die even een tijdje stil was.

Het was de hele nacht lekker rustig op de weg, en we konden goed doorrijden.

Vrijdag 30 september

Vanmorgen tegen 11.00 uur waren we bij het asiel "de Reddingsboei" in Geleen, waar Jo uitstapte en de honden Cash, Jambo en Balti.

Toen door naar kennissen waar onze honden in pension waren. Daar werd Cherinda opgehaald en ook Lucas werd daar opgehaald door de duitse mevrouw.