Verslag van onze reis naar Spanje van 10 tot 15 april 2007
De reis is georganiseerd door Piet en Hennie Moes.
Wij Piet en Hennie verzamelen altijd veel hulpgoederen voor arme asiels in het buitenland. Ook nu hadden we weer veel goederen in gezameld en werd het ook weer tijd dat het naar Spanje gebracht zou worden.
Aangezien we gehoord hadden dat de asiels in Segovia en Ubeda zeer arme asiels zijn, hebben we besloten om naar die 2 asiels de hulpgoederen te brengen.
Hieronder een overzicht van de goederen die mee gaan naar Spanje.
530 kilo voer, 33 hondenmanden, 200 dekbedden, 65 handdoeken, 6 grote tonnen kluifjes/knabbels/koekjes, 3 tonnen speeltjes, 3 tonnen medicijnen, 3 dozen medicijnen en verbandmiddelen, 19 voerbakken, 3 tassen met riemen/halsbanden.
Het vertrek was gepland op 10 april en ik zou samen met een vriend gaan, maar de dag voor vertrek overleed zijn moeder plotseling. Toen hebben we maar besloten dat ik de reis alleen ging doen.
Op maandag 9 april de auto opgehaald in 's Gravendeel. Op de terugweg langs Doetinchem gereden, langs iemand die ook nog allerlei spullen had verzameld voor ons.
Om 18.00 uur thuis en de auto inpakken.
Dinsdagochtend 10 april om 5.00 uur opgestaan, want ik wou om 6.00 uur gaan rijden. Het werd 5 minuten later en om 6.05 uur zat ik in de auto. Het was erg druk op de weg en heb tussen Amersfoort en Utrecht al een tijd in de file gestaan. Later kon ik goed doorrijden tot aan Parijs. Hier heb ik een uur in de file gestaan omdat er een ongeluk gebeurd was.Het was wel de bedoeling om tot Bordeaux door te rijden, dus ik had nog een eindje te gaan. Verder kon ik goed opschieten en 's avonds om 20.00 uur was ik in Bordeaux, waar ik een hotelletje gezocht heb. Nog even tv gekeken en vroeg naar bed, want het was een lange dag geweest, en ik heb 1200 kilometer gereden.
Woendagochtend 11 april om 6.30 uur opgestaan, o 7.00 uur ontbijt en om 7.30 uur weer in de auto en op weg naar Segovia. Vandaag kon ik het iets rustiger aan doen dan gisteren, want ik hoefde maar 650 kilometer.
En net als je denkt, het schiet lekker op, ben je bij de grensovergang Frankrijk/Spanje en dan begint de ellende. Eerst werd mijn paspoort ingenomen en moest ik de auto aan de kant zetten. Dit beloofde niet veel goeds. De douanier wou natuurlijk in de laadruimte kijken wat ik allemaal bij mij had, en wou toen ook nog rekeningen zien van alle spullen. Die had ik natuurlijk niet. Ik heb hem maar steeds proberen duidelijk te maken dat het geen nieuwe spullen waren. Het voer wat ik bij mij had was gelukkig geen probleem.
Ook wou hij nog in de tonnen met medicijnen kijken, nou daar zat ik helemaal niet op te wachten, dus ik heb de ton met medicijnen die over de datum waren maar losgemaakt, in de hoop dat hij dan niet verder wou kijken. Dit lukte, nu kon hij zien dat het inderdaad "oude spullen" waren. En kon ik mijn reis voortzetten. Dit was wel even spannend, want als hij alles doorzocht had, hadden we problemen gehad.
Onderweg nog even een hapje gegeten en nog even een foto gemaakt van de bergen voor Madrid.
Om ongeveer 15.00 uur kwam ik aan in Segovia, heb de auto bij een supermarkt op de parkeerplaats gezet en Ana (van het asiel) gebeld waar ik stond. Ana zou mij ophalen en voor mij aanrijden naar het asiel.
Toen ik in de verte het asiel zag liggen, dacht ik, dit ziet er echt oud en vervallen uit. Ook de weg ernaartoe was bijna onbegaanbaar.
Bij het asiel aangekomen, kennis gemaakt met Ana en de andere medewerkers. Toen eerst een rondleiding gehad in het asiel.
Wat mij opviel was dat de meeste honde vrolijk waren, ze krijgen veel aandacht en er wordt wel met ze geknuffel. In dit asiel zijn de hele dag medewerkers aanwezig. Ze hebben daar nu 2 loodsen die ze aan het verbouwen zijn. Ook bouwen ze een nieuw kattenverblijf.
De honden liggen op kale betonnen/houten vloeren, zonder mand, deken of iets dergelijks. ook hebben ze geen speeltjes, zoals balletjes, flostouwen of dergelijke.
Er lopen wel een paar zeer angstige honden, die zijn op een leeftijd van 2 maanden in het asiel gekomen en zitten er nu, nu ze 7 jaar zijn nog. In Segovia mogen de honden blijven tot hun dood, er worden geen honden geëuthaniseerd.
Het is echt een arm asiel en de medewerkers proberen met zeer beperkte middelen zoveel mogelijk te doen.
Na de rondleiding de spullen die ik had meegenomen uitgeladen.
Ze waren ontzettend blij met alles!!!! Er werden gelijk 2 zakken voer uitgedeeld aan de honden en de honden vonden het erg lekker.
Daarna heb ik nog even geholpen met het transport klaar maken van 3 puppies die naar Duitsland gingen en ben nog even met Ana naar het bureau geweest die het transport van de pups regelde, om de papieren voor het transport in orde te maken.
's Avonds om 20.00 uur ergens gegeten met Ana en een familielid. Was erg gezellig en gespreksstof hadden we genoeg, omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven.
Het redden van honden!!!!
Tegen 22.30 uur heeft Ana mij naar het hotel gebracht wat zij had geregeld, en afscheid van elkaar genomen. De volgende ochtend zou ik gelijk van het hotel vertrekken richting Ubeda.
Donderdag 12 april na een ontbijtje vertrokken richting Ubeda. Dit was echt een makkie, maar 425 kilometer, dus echt een rustig dagje.
Om 13.00 uur kwam ik aan in Ubeda, de auto geparkeerd op een parkeerplaats bij een grote supermarkt en Mercdes (van het asiel) gebeld, die mij op zou halen. Toen ze aankwam kennis gemaakt en met haar in de auto naar haar huis gereden. De bus op de parkeerplaats laten staan. Bij haar thuis kennis gemaakt met de moeder van Mercedes. Daar wat gegeten en gedronken, en even het huis bekeken. Ik slaap vannacht niet in een hotel, maar bij Mercedes in huis.
Om ongeveer 17.00 ur werden we opgehaald door Gregorio (vrijwilliger van het asiel) en naar de bus gebracht. Mercedes en ik zijn toen samen in de bus naar het asiel gereden. Gregorio haalde Tonni (ook een vrijwilliger) op en ging ook naar het asiel. De laatste 3 kilometer naar het asiel was de weg bijna onbegaanbaar, maar bij het asiel aangekomen was mijn eerste indruk, nog slechter dan Segovia!!
Eerst heb ik er een rondleiding gehad van Mercedes. Stroomvoorziening hebben ze nog niet, maar wordt aan gewerkt. Watervoorziening is erg primitief. Water komt per tankauto, komt dan in vaten, wordt dan opgepompt en komt dan in een grote tank. De honden hebben dus nooit koud water!!!
De muur rond het asiel is klaar, hiervoor heeft vereniging Haas gezorgd.
Het was 1 grote modderpoel tussen de hokken, want het had de hele dag geregend.
In Ubeda in het asiel zijn niet de hele dag medewerkers aanwezig, de honden krijgen minder aandacht dan in Segovia.
Ook hier liggen de honden op kale betonnen vloeren, zonder mand, zonder dekentje!!! De enige hond die een kleedje had was Sol, die ik morgen ook meeneem, een hondje met gebroken pootjes.
Het eten is zeer slecht voor de honden, ze krijgen 2 dagen per week brokken, 3 dagen brood en 2 dagen slachtafval van de kippenslachterij.
Toen gingen we de auto uitladen!!!!
Wat waren de mensen blij met de spullen die ik had meegenomen.
Er waren een aantal pups die op een kale houten vloer lagen, en die kregen direct een mand met een kleed.
Na het uitladen van de auto, de bus bij het asiel laten staan en met Mercedes in de auto een rondje sightseeing Ubeda. Toen nog even naar het huis van Gregorio, daar koffie/thee gedronken en zijn huis bekeken. Zijn huis is van het jaar 1900.
Om ongeveer 20.30 uur heeft Gregorio ons naar het huis van Mercedes gebracht. Daar aangekomen een glaasje wijn gedronken, en Mercedes is gaan koken. Ik heb nog even naar huis gemaild en om 22.00 uur heerlijk gegeten. Om 23.00 uur naar bed. Het was een zeer indrukwekkende dag.
Vrijdagochtend 13 april om 7.00 uur opgestaan, ontbijtje, Tonni opgehaald en naar het asiel gereden, daar afscheid genomen van Tonni. Mercedes is voor mij aan gereden naar de grote weg naar Barcelona. Daar afscheid genomen van Mercedes.
En nu naar huis!
Dit was een zeer indrukwekkende en emotionele reis, maar die voor herhaling vatbaar is. Ik wil iedereen bedanken die door middel van donaties ervoor hebben gezorgd dat wij zoveel hulpgoederen naar deze asiels hebben kunnen brengen.
Piet Moes
